Infidelity

16Αυγ07

 Τον λυπάμαι. Πολύ. Και να φανταστείς ότι δεν τον συμπαθώ ιδιαίτερα, μου είναι ψιλοαδιάφορος. Ποτέ μου δεν του έδωσα αρκετή σημασία. Εκείνος πάλι ήθελε να με κερδίσει, να με κάνει να τον συμπαθήσω. Πιστεύει ότι σε επηρεάζω και ίσως να έχει δίκιο για μερικά θέματα, όχι για όλα. Για καλό ή για κακό, υπάρχουν και θέματα στα οποία δε ζητάς την άποψή μου και για να είμαι ειλικρινής, δε θέλω να στη δώσω. Για καλό θα είναι. Μάλλον…

Ξέρω τι συμβαίνει. Μην κοιτάς που δε μιλάω. Ξέρω τι γίνεται. Και τον έχω παραδεκτεί, είναι τελικά πιο έξυπνος από ότι νόμιζα. Πιο έξυπνος απ’ ότι νόμιζα αλλά όχι αρκετά ξύπνιος για να καταλάβει ότι παρ’ όλα αυτά εξακολουθείς να είσαι ψιλοανεμοδούρα. Κατά πως φυσάει ο άνεμος…

Δε σε κρίνω, φίλη μου είσαι κια σ’ αγαπάω, άλλωστε κι εγώ δεν είμαι καλύτερη. Βρε, τρεις φορές χειρότερη είσαι, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα… Για σε παρακαλώ! Μπορεί να είμαι ιδιόρρυθμη και να μην μπορεί κάποιος να με ακολουθήσει εύκολα, να είμαι ανυποχώρητη στις απόψεις μου, να λέω ένα και να θέλω να μαντέψει κι άλλα δέκα, αλλά τουλάχιστο κέρατο δε φόρεσα σε κανένα. Μέχρι τώρα τουλάχιστο, για το μέλλον επιφυλάσσομαι. Μη με κοιτάς έτσι, η αλήθεια πονάει και δε θ’ αφήσω να σηκωθούν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι…

Ότι κι αν έχω κάνει, το έχω κάνει τίμια. Και μη νομίζεις ότι είμαι θυμωμένη μαζί σου, σε καταλαβαίνω, απλά δε θα σ’ αφήσω να βγεις κι από πάνω. Θα ακούσεις ότι έχω να σου πω και θα σκάσεις. Θα με ακούσεις ως το τέλος, κι αν νομίζεις ότι έχεις ακόμα κάτι να προσθέσεις θα σ’ ακούσω. Αλλά δεν το νομίζω….

Ξέρω ότι ο άλλος ήταν ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για σένα. Και ξέρω ότι στην αρχή, με αυτόν τον καημένο που σε έχει βασίλισσα, άρχισες να βγαίνεις για να τη σπάσεις στον άλλο. (Τον Α. προτιμώ να μην τον σχολιάσω, άστο σε παρακαλώ, δε θέλω να τον σχολιάσω λέμε!) Τώρα μου λες ότι είσαι ερωτευμένη. Ότι τον αγαπάς. Όχι τον άλλον καλέ! Για τον Σ. μιλάω! Αφού καρδούλα μου τον αγαπάς -λες, εγώ πάω πάσο- ο άλλος τι γυρεύει μες την κουβέντα μας;

Ρητορική ήταν η ερώτηση, μην απαντήσεις. Ξέρω τι γυρεύει. Τρία χρόνια τον ήθελες, δεν ξεκόβεις έτσι εύκολα από το παρελθόν, το ξέρω. Αλλά έτσι όπως πας θα χάσεις και τα αυγά και τα πασχάλια πριν έρθουν καλά – καλά Χριστούγεννα! Και καλά, τα πασχάλια δεν τα είχες ποτέ, ο άλλος είναι πιο ανεμοδούρα από σένα, τα αυγά που τα έχεις δίπλα σου και σ’ αγαπάνε -και λες ότι τα αγαπάς κι εσύ, εγώ είπαμε πάω πάσο – γιατί να τα χάσεις;

Τώρα γελάς γιατί δεν μπορείς να φανταστείς ότι λέω τον Σ. “αυγά”. Ε αυτό μου ήρθε, αυτό είπα! Στο θέμα μας τώρα…

Ίσως να μην έπρεπε να μιλήσω. Θα μου πεις πότε κρατήθηκα, τώρα με πείραξε; Έλα μου ντε! Πότε κρατήθηκα για να μη μιλήσω τώρα; Σου τα είπα λοιπόν. Μην ανησυχείς, στο Σ. δε θα πω τίποτα, άλλωστε, είπαμε, δεν τον συμπαθώ κιόλας, απλά, τον λυπάμαι. Είδε κι έπαθε να τον ερωτευτείς, γιατί ερωτευμένη είσαι, το ξέρω, πιστή δεν είσαι, κι αυτό το ξέρω, τώρα θα αλλάξεις;

Αν προσπαθούσες όμως; Λίγο, για χάρη του. Αλλά κυρίως, για σένα. Γιατί δε θα το αντέξεις να τον χάσεις κι αυτόν…

Αυτά από μένα, πάω τώρα. Θα τα πούμε…

Filed under: Δικά της..., Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων   |  15 Comments