Archive for Φεβρουαρίου, 2008
Ηθικά σωστή
Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα το post για την ηθική, που είχε γράψει η Κροτ, ήταν ότι για μένα ηθική είναι να κάνω ότι είναι να κάνω, χωρίς να προξενώ κακό στους άλλους, να προσπαθώ να πληγώνω όσο το δυνατό λιγότερο τους άλλους.
Η δεύτερη σκέψη μου βέβαια είναι ότι ο [...]
Filed under: Απορίες, Αφορμές | 8 Comments
7 Deadly Sins
Η Κροτ με κάλεσε και σε άλλο παιχνίδι. Από αυτά που κατάλαβα, παραθέτεις τις 7 θανάσιμες αμαρτίες και σχολιάζεις ανάλογα. Οπότε, με τη σειρά που παρατέθονται από την Καθολική Εκκλησία (το ότι είμαι βαφτισμένη ορθόδοξη αλλάζει κάτι; ) , σας παρουσιάζω τις 7 θανάσιμες αμαρτίες:
Λαγνεία (luxuria): Εδώ ενίσταμαι! Όχι ότι με την ένσταση βγαίνω αθώα, αλλά [...]
Filed under: La vie en rose, της Μπλογκο-Φρουτοπίας | 6 Comments
Και 1 και 2 και 3, βιβλία
Η Ρενάτα μου με προσκάλεσε σε παιχνίδι φιλαναγνωστικό. Οι όροι του είναι:
1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε [...]
Filed under: Αφορμές, Βιβλία, της Μπλογκο-Φρουτοπίας | 10 Comments
Ρετάλια
Κάτι ρετάλια παρστάνουν τους σπουδαίους. Κάτι κουρέλια, ανάξιοι, ραγιάδες, τρέχουν πίσω από αυτούς που τους τάζουν λίρα, τίτλους, εξουσία… Αχ καλή μου εξουσία… Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς… Ρετάλια, ρετάλια, κουρέλια, αγορασμένα στους παραδρόμους που ξέρεις. Δίπλα από τα σπίτια που ξέρεις. Στις γειτονιές εκείνες που ποτέ δεν πατάς.
Κάτι ρετάλια παριστάνουν τους σπουδαίους. [...]
Filed under: Διαψεύσεις, Δικά της... | 16 Comments
Eclipse
Δεν έχει κρυφτεί μόνο το φεγγάρι απόψε. Όλοι μας ψάχνουμε κάπου να κρυφτούμε.
Αφιερωμένο. Στον Τ. Που και 23 χρόνια μετά, όσα μου είπε θα είναι επίκαιρα.
Τελευταίος Σταθμός, του Γιώργου Σεφέρη.
Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσαν.
Τ’ αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις
όπως το φέρει ο κόπος της τελειωμένης μέρας
και βγάζεις άλλα νοήματα κι άλλες ελπίδες,
πιο [...]
Filed under: Διαψεύσεις, Δικά της..., Μ΄αρέσει να μη λέω πολλά, Πάνω σ' ένα ξένο στίχο | 4 Comments
Κρίση
“Εσύ τελικά είσαι πολύ καλή με τους άντρες.”
Αργά το βράδυ, σε ένα δωμάτιο που υποθερμαινόταν με τα παράθυρα ανοικτά για να μπαίνει μέσα καθαρός αέρας, να μην ντουμανιάσει ο χώρος. Κουκκουλωμένοι με κουβέρτες, με ένα φλιτζάνι καυτό τσάι ενισχυμένο με μπράντυ ο καθένας, αργά, πολύ αργά να κοιτάζουν τα αστέρια έξω απ’ το ανοικτό παράθυρο. [...]
Filed under: Δικά της..., Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων | 9 Comments
Stage
William Shakespeare, As you like it
Jaques:
All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances;
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. At first the infant,
Mewling and puking in the nurse’s arms;
Then the whining school-boy, with his satchel
And shining morning face, creeping [...]
Filed under: Αφορμές | 4 Comments
Ανθολογία
Μην ξανάρθεις, αν δεν σκοπεύεις να μείνεις…
Παλεύουμε ο καθένας με τους δαίμονες του, ψάχνουμε το ιδανικό ακόμα κι αν ξέρουμε πως δεν το αξίζουμε. Θα το μάθεις κι εσύ.
Τι τα κάνεις τόσα βότσαλα που μαζεύεις; Τα πετάω όταν δεν θυμάμαι πια πότε τα μάζεψα.
Έκλαιγε μετά. Σε στιγμές ευτυχίας. Γιατί ήξερε πως δε θα διαρκούσαν.
Δεν μπορώ [...]
Filed under: Αφορμές, Δικά της... | 11 Comments
Somnolence
Η Ωραία Κοιμωμένη έγινα… Κοιμάμαι συνέχεια… Καληνύχτα…
Filed under: La vie en rose | Leave a Comment
Ευτυχία
Ευτυχία είναι να περπατάς σ’ ένα πάρκο μια ανέλπιστα ηλιόλουστη και ζεστή μέρα, με δυνατή μουσική στ’ αυτιά σου, σκίουρους στα δέντρα δίπλα σου και ανθρώπους ξαπλωμένους στο γρασίδι, να απολαμβάνουν τον ήλιο. Να μην έχεις προορισμό, να περπατάς μόνο για τη βόλτα, να χαμογελάς μόνο για τον ήλιο, να ακούς μόνο αυτά που πραγματικά [...]
Filed under: Αφορμές | 7 Comments