Ανεμοδαρμένο

01Μαρ08

 
Περπατούσαμε στο μονοπάτι μόνοι. Δίπλα δίπλα, εγώ έκπληκτη με την ομορφιά που αγνοούσα κι εσύ να χαμογελάς με την έκπληξή μου. Παραμερίζαμε για να περάσουν όσοι πηγαινοέρχονταν βιαστικοί, εμείς άλλωστε δε βιαζόμασταν, βόλτα κάναμε. Φορούσα το άσπρο μου καπέλο και φυσούσε. Το κρατούσα να μη φύγει. Το μονοπάτι ήταν κατηφορικό, ήξερες ότι μισώ τις κατηφόρες, [...]

Filed under: La vie en rose, Άνοιξη, Δικά της..., Μνήμες   |  6 Comments