Archive for Απριλίου, 2008
Fresh Flowers
Νιώθω σαν φόρεμα αφόρετο κλεισμένο σε ντουλάπα με ναφθαλίνη και αρωματικά σαπούνια. Όσο ευχάριστη κι αν είναι η μυρωδιά, μοιάζει -και είναι- artificial. Νιώθω κλεισούρα. Δεν προβλέπονται αποδράσεις εδώ και τώρα, το πολύ – πολύ καμιά βόλτα στη βροχή. Μόνη μου. Depressing και μόνο στη σκέψη…
Πρωτομαγιά αύριο. Στο πατρικό μου θα τρώγαμε ψάρια και θα πηγαίναμε [...]
Filed under: La vie en rose, Δικά της... | 6 Comments
The Red Umbrella
Μου τηλεφώνησες πάλι σήμερα. Για να μου πεις ότι πέθανε ο Μάριος Τόκας. Το ήξερα, μου το είπε η Σόνια χθες. Άρχισες να μου μιλάς για τα τραγούδια του που αγαπούσες, για το πόσο λυπήθηκες κι από κει πέρασες αλλού, μιλούσες, μιλούσες… Ένιωθα πως ήθελες να μου πεις κάτι άλλο, πως πίσω από τις λέξεις [...]
Filed under: Άνοιξη, Δικά της..., Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων, Σου γράφω πάλι από ανάγκη ..., Χειμώνας | 10 Comments
Easter Sunday
Ξυπνάς ψιλοζαλισμένη ακόμα απ’ τα μεταμεσονύχτια κρασιά της προηγούμενης νύχτας. Αναρωτιέσαι γιατί στο καλό έβαλες ξυπνητήρι κι ύστερα θυμάσαι ότι είναι Κυριακή του Πάσχα, κι ότι έχεις να βγεις για φαγητό με τα παιδιά. Βλέπεις την πρόβλεψη του καιρού (70% πιθανότητα βροχής), φοράς κάτι ζεστό αλλά ο ήλιος έξω καίει, ξεχνάς να πάρεις ομπρέλλα.
Ο καιρός [...]
Filed under: La vie en rose, Επετειακά | 5 Comments
Μεγάλη Παρασκευή
Οι Μεγάλες Παρασκευές στο πατρικό μου είχαν γεύση χορτόσουπας και χωριάτικου ψωμιού με μέλι. Τα έφερνε η θεία Άννα ζεστά, λίγο πριν το μεσημέρι. Έφευγε πάντα βιaστική, να προλάβει να προσκυνήσει όσο το δυνατό περισσότερους Επιταφίους. Με ρωτούσε πάντοτε αν ήθελα να πάω μαζί της. Δεν πήγαινα.
Οι Μεγάλες Παρασκευές στο πατρικό μου είχαν εικόνες κόκκινες [...]
Filed under: My family and other animals, Δικά της..., Επετειακά, Μνήμες | 7 Comments
Nonchaloir*
Ξυπνάς το πρωί με τα μάτια σου κόκκινα. Έκλαιγες χθες ή είσαι απλά κουρασμένη; Θα πεις το δεύτερο, αν και το ξέρω, ίσως να ισχύει το πρώτο. ‘Η και τα δυο, κούραση ψυχική, που φαίνεται στο σώμα. Μα κυρίως στα μάτια. Τα μάτια σου λένε πάντα την αλήθεια.
Διαλέγεις να φορέσεις κάτι όμορφο, κάτι σε χρώμα [...]
Filed under: Αφορμές, Δικά της... | 12 Comments
Reverse Psychology
Μέρες που αρχίζουν με τις καλύτερες προθέσεις. Σχέδια και λίστες, deadlines, υποχρεώσεις και ραντεβού. Κι υποσχέσεις στη συνείδηση σου. “Θα μειώσω τους καφέδες και θα θυμηθώ να πιω τις βιταμίνες μου.” Μέρες που παραβλέπεις το ότι πάλι ξύπνησες πιασμένος, που δεν γκρινιάζεις γιατί δε λειτουργεί η θέρμανση, που κάνεις ένα ζεστό ντους το πρωί για [...]
Filed under: Working Girl, Δικά της... | 3 Comments
Homecoming
Η ίδια πάντα ανησυχία, πριν από κάθε πτήση. Η ίδια κούραση, πριν ακόμα ξεκινήσει το ταξίδι. Ο ήλιος να ανατέλλει από τις τζαμαρίες της αίθουσας αναμονής. Ο πρώτος καφές της μέρας, με λιγότερη ζάχαρη απ’ ότι συνήθως. Τα μάτια της κουρασμένα, το χαμόγελο αχνό στις κουβέντες των γύρω. Να χωρέσουν μια ζωή σε 5 λεπτά [...]
Filed under: Δικά της... | 11 Comments
Creation
Διάβαζα αυτό, πριν από λίγο -ναι, έτσι κοντεύω να χάσω κάθε φορά τα deadlines, αλλά δεν το λέμε στον Αχιλλέα-, και άρχισα να σκέφτομαι όλα αυτά που συζητάμε με την Δ. όποτε πάμε να δούμε στο θέατρο κλασσικό έργο με “σύγχρονη ματιά”. Όλα αυτά για παρθενογένεση και δημιουργία, που μας κάνουν να διαφωνούμε -πολύ, αλλά [...]
Filed under: Αφορμές | 5 Comments
Lady in waiting
Κάπου μεταξύ cheesecake και καφέ, σε πρόσεξα. Είχες περάσει από μπροστά μου πριν από μισό λεπτό, αλλά απορροφημένη στη συζήτησή μου δεν σου έδωσα σημασία. Φορούσες τζιν, λευκή μπλούζα και κόκκινα παπούτσια. Πρώτα εκείνα πρόσεξα, πες το γυναικεία ματαιοδοξία, πες το όπως θες. Θα τα ήθελα. Ύστερα πρόσεξα πως κουνούσες το πόδι σου νευρικά κι [...]
Filed under: Δικά της... | 6 Comments
Getting Personal
1. Όνομα: QueenElisabeth. Το ‘χω και στη μαρκίζα.
2. Γενέθλια: 07/07/07 ή τουλάχιστο αυτό θα λέω στα εγγόνια μου (τα ποια; )
3. Ζώδιο: Καρκίνος με ωροσκόπο Ζυγό και σελήνη στην Παρθένο (κοινώς, I am screwed)
4. Χρώμα μαλλιών: Καστανό, με φυσικές ανταύγειες. Εγώ ορκίζομαι, δεν του έκανα τίποτα.
5. Χρώμα ματιών: Καστανό με μελιές ραβδώσεις
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; [...]
Filed under: Δικά της... | 10 Comments