Busy like a bee
Γαμώ το πείσμα μου, γαμώ! Pardon, αλλά σε αυτή ακριβώς την κατάσταση βρίσκομαι αυτή τη στιγμή. Από πείσμα και καθαρό εγωισμό, έβαλα στοίχημα με τον Αχιλλέα ότι μέχρι αύριο στις 8 το βράδυ θα του έχω έτοιμο ένα κείμενο 1250 λέξεων, πάνω στο οποίο δουλεύω τις τελευταίες 2 εβδομάδες.
Κανονικά, έχω μέχρι τις 19 του Απρίλλη για να το τελειώσω επειδή όμως έχω ακόμα δύο deadlines μέσα σ’ εκείνη την εβδομάδα, είπα να βιαστώ λίγο… Τι το ‘θελα… Δεν έχω γράψει λέξη, απλά έκανα την έρευνά μου και κάποιες σημειώσεις. Σε σχετική ερώτηση λοιπόν, έλεγα ότι όταν έχω έτοιμες τις σημειώσεις μου, το να το γράψω παίρνει μερικές ώρες μόνο και ότι αν τις είχα, μέχρι αύριο θα ήταν τελειωμένο. Και φυσικά -επειδή ο Αχιλλέας ως γνωστόν μου πάει συνέχεια κόντρα-, εκείνος επιμένει πως δε θα τα καταφέρω. Και πείσμα εγώ, πείσμα αυτός, τώρα τον έχω να μου στέλνει sms και να μου λέει κάθε ώρα “τόσες ώρες μέχρι αύριο”.
Συνεπώς, επειδή σιγά μην τον αφήσω να κερδίσει, θα τα πούμε σε κάποια στιγμή τη Δευτέρα. Au revoir!
Filed under: My family and other animals, Working Girl | 13 Comments
-
Ψιλή κουβέντα πιάσαμε
diasporos στο Scraps 20 Τσαρτελλούι στο Scraps 20 maria t. στο Scraps 20 thing στο Scraps 20 πρασινη νεραιδα στο Scraps 20 Кроткая στο Scraps 20 renata στο Scraps 20 G στο Scraps 20 Leni στο Scraps 20 marcella στο Scraps 20 -
Πνευματικά Δικαιώματα
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License.
Υπομονή,θα τα καταφέρεις,είσαι μια πεισματάρα εσύ…δεν ξέρει με ποια τα έβαλε,χα χα!Καλό υπόλοιπο Κυριακής!
Moukeli το πρόβλημα είναι ότι ήξερε ακριβώς με ποια τα έβαζε και το έκανε επίτηδες για να με υποχρεώσει να τελειώσω και να περνώ περισσότερο χρόνο μαζί του…
Ο γνωστός Αχιλλέας με τις εκδόσεις;
Με το πείσμα πάντως βγαίνει καλύτερη η δουλειά ( και άμα έχεις και το deadline στον κ….σου – σορι δεν γραφω όλη τη λέξη γιατί σέβομαι τους βασιλιάδες και το πρωτόκολο)
Τουλίπα όχι, ο γνωστός Αχιλλέας ο λατρεμένος θείος μου. Που με θέλει να του κάνω dogsitting… Και όντως, υπό ατμόν λειτουργώ καλύτερα. Αλλά αυτό δε θα το πω ποτέ σε εργοδότη μου (τρελή είμαι; ) !
ε, καλά τώρα, τι είναι 1250 λέξεις?!?!
όχι μην το πεις!! Γιατί δεν υπάρχει κανένας που θέλει να του βγάζεις τη ψυχή με τα deadlines χα χα ( και γω έτσι είμαι)
Λοιπόν, μικρούλα μου, κέρδισες?
έτσι, για να σας ηρεμήσω “Μεγαλειοτάτη” . Γιατί σας βρίσκω εκτός εαυτού… Στη σελίδα μου θα βρείτε ένα βλογκοπαιχνιδο…. Λάβετε μέρος. Θα ξεφύγετε για λίγο και θα ψυχαναλυθείτε… Αλλωστε δεν θα χρειαστείτε και 1250 λέξεις για να παίξετε…
1250 λέξεις ;
πφφφφ….
μόνο στα μανδαρίνικα θα ήταν πρόβλημα…
…πώς πήγε το πόνημα;;;;
Pardon για την αργοπορία, μου κάνει κόλπα το wireless…
Κροτούλα, 1250 λέξεις δεν είναι τίποτα. Το θέμα τους ήταν λίγο στρυφνό.
Τουλίπα, είμαστε πολλές τελικά…
Ρενάτα μου είχες αμφιβολίες; Φυσικά και κέρδισα!
Mr E. θα ανταποκριθώ άμεσα!
Κ.Κ. Μοιρή μανδαρίνικα δεν γνωρίζω. Ναι, θα ήταν όντως πρόβλημα.
Εύη τελείωσε, διορθώθηκε και περιμένει στον φάκελό του να παραδωθεί. Τώρα με απασχολεί το επόμενο και στρυφνότερο.
Όχι, βέβαια! Γιατί βασιζόμουν εκτός των άλλων στο πείσμα σου και στο ότι δεν εγκαταλείπεις. Σωστά?
Ρενατούλα για το πείσμα να είσαι σίγουρη. Για το ότι δεν εγκαταλείπω, όχι και τόσο. Βαριέμαι πολύ εύκολα. Πράγματα και καταστάσεις κυρίως, ενίοτε και ανθρώπους. Τότε, φεύγω ατάκτως…