Fresh Flowers

30Απρ08

Νιώθω σαν φόρεμα αφόρετο κλεισμένο σε ντουλάπα με ναφθαλίνη και αρωματικά σαπούνια. Όσο ευχάριστη κι αν είναι η μυρωδιά, μοιάζει -και είναι- artificial. Νιώθω κλεισούρα. Δεν προβλέπονται αποδράσεις εδώ και τώρα, το πολύ – πολύ καμιά βόλτα στη βροχή. Μόνη μου. Depressing και μόνο στη σκέψη…

Πρωτομαγιά αύριο. Στο πατρικό μου θα τρώγαμε ψάρια και θα πηγαίναμε βόλτα στη θάλασσα. Το στεφάνι θα το είχα έτοιμο από σήμερα. Να ξημερώσει ο Μάης και να το βρει στην πόρτα. Από τα αγαπημένα μου παγανιστικά έθιμα…

Breath, just breath… Κάτι μου λέει ότι αυτό το τραγούδι θα το ακούσω πολύ αυτήν την περίοδο. Πρέπει να θυμάμαι που και που να σταματάω για αναπνοή… Όχι την αυτόματη λειτουργία, εκείνη την άλλη, τη βαθιά που την παίρνεις και κλείνεις τα μάτια για λίγο, να γεμίσουν τα μάτια σου χρώμα, να σπάσει το μαυρόασπρο του βιβλίου και η λάμψη της οθόνης.

Φρέσκα λουλούδια λοιπόν και βαθιές αναπνοές. It’s just rain, it helps us appreciate the sun !

(Και θέλω πολύ να αγκαλιάσω τον Σ. που κάθεται απέναντί μου και παλεύει με τα μαθηματικά του. Με πιάνει το μαμαδίστικό μου όταν τον βλέπω έτσι σοβαρό.)

Filed under: La vie en rose, Δικά της...   |  6 Comments