Sorry, we are closed

23Μάι08

Κλειστόν μέχρι νεοτέρας, πάντως όχι πριν τις 9 του Ιούνη. Ό,τι δημοσιευτεί, αν δημοσιευτεί μέχρι τότε, δημοσιεύεται με τη χρήση της autopostieras και η διεύθυνση δεν υπόσχεται να απαντήσει σε σχόλια πριν από την προαναφερθείσα ημερομηνία. Καλή τύχη σε ότι κι αν κάνετε. Au revoir!

Filed under: La vie en rose, Working Girl, Μ΄αρέσει να μη λέω πολλά   |  4 Comments

Dreams and believers

22Μάι08

Είδε στον ύπνο της πως ήταν σε ένα καράβι. Που πήγαινε να βυθιστεί, μα τελευταία στιγμή το σώσανε. Δεν φοβόταν, το ‘ξερε από την αρχή πως δε θα ζούσε κανένα ναυάγιο. Είδε στον ύπνο της πως καθόταν σ’ ένα σαλόνι. Μασούσε κανέλα και βανίλια, απλωμένα μπαχαρικά σ’ ένα τραπέζι μπροστά της, χρωματιστά, ανακατεμένες μυρωδιές και χρήσεις. Κρατούσε ένα [...]

Filed under: Όνειρα, Αφορμές, Δικά της...   |  5 Comments

6, maybe 6 and a half

22Μάι08

Μια τεράστεια ανασφάλεια, πασπαλισμένη με απογοήτευση, θυμό και μια φέτα ανησυχία. Αλλά πάνω από όλα ανασφάλεια. Είναι τρομακτικό πως μπορεί να σε ρίξει η κριτική, πως μπορεί κάποιος να σε πληγώσει χωρίς καν να το καταλάβει. Ειλικρινά, το ξέρω πως απόψε δεν κατάλαβες τι με κάνεις να νιώθω αυτή τη στιγμή. Κι ειλικρινά, το ξέρω [...]

Filed under: Δικά της..., Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων   |  5 Comments

Sharing is caring

20Μάι08

Είναι παράξενο πως δίνουμε σε πράγματα διαστάσεις μαγικές, θεωρώντας τα τυχερά, ονομάζοντάς τα φυλακτά και γούρια. Κι είναι ακόμα πιο παράξενο, πόση χαρά μπορείς να στείλεις σε έναν άνθρωπο με λίγες ευχές για καλή τύχη και κάτι μικρό, ένα κομμάτι του κόσμου σου.
Αλλά το πιο παράξενο από όλα είναι να στέλνεις κάτι τόσο ευτελές όσο ένα στυλό, [...]

Filed under: La vie en rose, Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων   |  3 Comments

Self-awareness

19Μάι08

Σήμερα γράφω γιατί κάτι που λέγαμε με έβαλε σε σκέψεις. Όχι τόσο αυτό που συζητούσαμε, αλλά κάτι άλλο, που το είχα αφήσει να πέσει κάτω γιατί με προβλημάτισε, έτσι κάνω πάντα, αφήνω όσα με προβληματίζουν κατά μέρος για να ασχοληθώ μαζί τους όταν τα σκεφτώ καλά – καλά και μπορώ να τα αντιμετωπίσω. Είχε γράψει, ο [...]

Filed under: La vie en rose, Αφορμές, Δικά της...   |  9 Comments

Natural Law, as seen by natural law theorists.

18Μάι08

Natural Law theorists have a teleological view of the universe and of human society. This means that they regard the world, especially human society, as having an ultimate purpose which generally refers to some state of perfection towards which society is advancing.
Law, as a device for promoting the desired good, is regarded as being a [...]

Filed under: Working Girl, Αφορμές   |  4 Comments

Crossing the line

16Μάι08

Υπάρχει μια γραμμή, που όταν την περάσεις έχεις πια πει και δείξει πράγματα που δε γίνεται να τα πάρεις πίσω. Μέχρι τώρα έλεγα πως δεν μ’ αρέσουν ιδιαίτερα οι γραμμές, πως δεν με αφορούν και πως τις περνώ μπρος-πίσω χωρίς περιορισμούς. Ανακάλυψα όμως ότι δεν είναι αλήθεια κι ότι υπάρχουν γραμμές που με νοιάζουν και [...]

Filed under: Ma vie est grise   |  9 Comments

Και πάλι να ψάχνεις μεσ’ την νύχτα κουβέρτες…

15Μάι08

Αλλάζει ο καιρός, μαζί αλλάζουν κι οι διαθέσεις. Μπουρίνια στα ανοικτά, ποτέ φυσάει έτσι, πότε αλλιώς. Κάτω η θερμοκρασία δέκα βαθμούς, κάτω μαζί της κι η πίεση. Υποτάσεις, ζαλάδες, βγήκαν πάλι οι θερμοφόρες έξω και γέμισαν, ξεχείλησαν, Μάη μήνα κουλουριασμένη στη γωνιά που κάνει το κρεβάτι με τον τοίχο, σκεπασμένη με την blue navy κουβέρτα. [...]

Filed under: Ma vie est grise   |  15 Comments

Mon cher Comte

12Μάι08

Πρέπει να σου εκμυστηρευτώ κάτι. Όταν δεν με βλέπεις, όταν δεν με ακούς, δεν είναι επειδή δεν είμαι εκεί. Εγώ δε λείπω ποτέ, πάντα δίπλα σου είμαι. Και σ’ ακούω. Συνέχεια. Ακόμα κι όταν δεν το θες, γιατί το ξέρω, υπάρχουν και τέτοιες στιγμές. Στιγμές που δε θέλεις να σ’ ακούει και να σε βλέπει κανείς. Εγώ [...]

Filed under: My family and other animals, Wind Chimes, Δικά της..., Μνήμες   |  7 Comments

Handwritten

11Μάι08

Γράφω συχνά στο χέρι. Το προτιμώ από το πληκτρολόγιο. Μου αρέσουν τα μαλακά μολύβια και τα στυλό που χύνουν γενναιόδωρα το μελάνι, που δεν το τσιγγουνεύονται. Έχω όμως μια ιδιομορφία, δεν αφήνω σχεδόν κανένα να δει τα χειρόγραφά μου. Ακόμα κι όταν πρέπει, όταν πχ γράφω ευχετήριες κάρτες (κανονικό ταχυδρομείο, ποτέ email) κάνω τρεις χιλιάδες [...]

Filed under: Αφορμές, Δικά της..., της Μπλογκο-Φρουτοπίας   |  13 Comments