Crossing the line
16Μάι08
Υπάρχει μια γραμμή, που όταν την περάσεις έχεις πια πει και δείξει πράγματα που δε γίνεται να τα πάρεις πίσω. Μέχρι τώρα έλεγα πως δεν μ’ αρέσουν ιδιαίτερα οι γραμμές, πως δεν με αφορούν και πως τις περνώ μπρος-πίσω χωρίς περιορισμούς. Ανακάλυψα όμως ότι δεν είναι αλήθεια κι ότι υπάρχουν γραμμές που με νοιάζουν και τις φοβάμαι και δεν θέλω να τις ξεπεράσω. I ‘m sorry, but there are some lines I ‘m not ready to cross.
I so seriously need therapy.
Filed under: Ma vie est grise | 9 Comments
-
Ψιλή κουβέντα πιάσαμε
diasporos στο Scraps 20 Τσαρτελλούι στο Scraps 20 maria t. στο Scraps 20 thing στο Scraps 20 πρασινη νεραιδα στο Scraps 20 Кроткая στο Scraps 20 renata στο Scraps 20 G στο Scraps 20 Leni στο Scraps 20 marcella στο Scraps 20 -
Πνευματικά Δικαιώματα
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License.
Η μαλακία είναι όταν περάσεις αυτές τις γραμμές και θέλεις να γυρίσεις πίσω.
Σκέψου το ανάποδα. Καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν έκανες. Αν και προσωπικά δεν μετανιώνω.
Κι αν έχεις ήδη πει “δεν την περνάω αυτή τη γραμμή, ούτε πλησιάζω ” και επειδή σε νοιάζει αυτό που ΄ναι απέναντι και δε θέλεις να το βλέπεις να πονά, την περνάς χωρίς να ξεστομίσεις το απευκταίοο αλλά φαίνεται ?
Τις συνέπειες όμως μόνο εσύ τι πληρώνεις-καθώς εκείνο μπαίνει πάλι στο καβούκι του, αφού έλαβε την προσοχή που χρειαζόταν- κι εσένα σε γυρίζει πίσω μήνες ξανά στην ίδια απογοήτευση.
Άτιμο πράγμα αυτές οι γραμμές, Μεγαλειοτάτη μου, πολύύ άτιμο! Να προσέχεις!
On second thought δε φταίει η γραμμή, η βλακεία μου φταίει !Ας πρόσεχα! Σόρυ που΄μαι σπαμ , αλλά απόψε δεν …
Isn’t fear a strong word for something like this?
Ρενάτα μου εμείς τα είπαμε, να προσέχεις κι εμείς να ‘μαστε καλά!
Passenger, yes fear would be a strong word. Uncertainty and insecurity would fit so much better.
Οι γραμμές βρίσκονται ακούνητες σε πολλά σημεία της ζωής μας. Είναι δική μας επιλογή να περνάμε γραμμές ή όχι. Το να κάνουμε πράγματα προσθέτει εμπειρία. Το να κάνουμε όμως πράγματα που μας βλάπτουν μας προσθέτει καρούμπαλα.
Οι γραμμές υφίστανται. Το προνόμιο των ανθρώπων είναι να μπορούν να λοξοδρομούν.
Το θέμα είναι κατα πόσον αυτές οι γραμμές επηρεάζουν άμεσα την δική σου ζωή και γενικότερα την δική σου ψυχολογία.
Και το καλύτερο είναι με τον καιρό να μπορείς να μετακινείς εσύ τις δικές σου γραμμές. Και κανένας άλλος..
Θεία Λένα, κάτι μου λέει πως μ’ αυτήν τη γραμμή θα μαζεύω καρούμπαλα κι όχι εμπειρίες οπότε προς το παρόν απέχω… Μέχρι να αγοράσω κράνος ή κάτι ανάλογο…
Αντρέα, αυτό προσπαθώ να κάνω. Και μέχρι τώρα, ευτυχώς, το καταφέρνω.