Natural Law theorists have a teleological view of the universe and of human society. This means that they regard the world, especially human society, as having an ultimate purpose which generally refers to some state of perfection towards which society is advancing.
Law, as a device for promoting the desired good, is regarded as being a social necessity in the sence that it provides both a guide for those who are working for the common good and a control for those who may deviate from what is morally acceptable.
Αυτό, μαζί με την ιδέα ότι το “ηθικά σωστό” καθορίζεται από κάποια ανώτερη δύναμη (Θεός, Αλλάχ, Φύση κτλ) αλλά και ότι ο νόμος μπορεί να είναι αρκετά ξεκάθαρος και “επιστημονικός” όσο οι νόμοι της φύσης (πχ οι νόμοι του Νεύτωνα για τη βαρύτητα και τις δυνάμεις), είναι τι κέντρο της ιδέας του Natural Law.
Αν ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα, δείτε τα σχετικά άρθρα στη Wikipedia, στην IEP (Internet Encyclopedia of Philosophy) και για μια ελαφρώς πιο θεοκρατική προσέγγιση, στην Catholic Encyclopedia. Όλα τα άρθρα είναι στα αγγλικά, δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά.
Το quote είναι από το βιβλίο Jurisprudence, της Lawcards series, των Routledge – Cavendish. Η εικόνα είναι άσχετη, αλλά μου αρέσει. Eξηγήσεις πάνω στο Natural Law ζήτησε η Κρίση Ταυτότητας.
Filed under: Working Girl, Αφορμές | 4 Comments
-
Ψιλή κουβέντα πιάσαμε
diasporos στο Scraps 20 Τσαρτελλούι στο Scraps 20 maria t. στο Scraps 20 thing στο Scraps 20 πρασινη νεραιδα στο Scraps 20 Кроткая στο Scraps 20 renata στο Scraps 20 G στο Scraps 20 Leni στο Scraps 20 marcella στο Scraps 20 -
Πνευματικά Δικαιώματα
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License.
Με εντυπωσίασε ο Dworkin, ειδικά το Rights Thesis. Πιστεύεις πως πραγματικά αυτό κάνουν οι δικαστές;
Κρίση περίμενε να τον φρεσκάρω τον Dworkin πριν σου απαντήσω, μη σου λέω μαλακίες από αυτά που θυμάμαι. Θα σου απαντήσω first thing tomorrow morning!
Well, σε γενικές γραμμές αυτό κάνουν οι δικαστές. Δεν αποφασίζουν μόνο με το νόμο αλλά και με ένα σωρό principles and policies, που είναι de facto μέρος του νόμου. Και φυσικά γίνονται μεγάλες συζητήσεις και για το κατά πόσο ένας δικαστής καταφέρνει να κρατήσει τις προσωπικές του απόψεις (θρησκευτικές ή ηθικές) έξω από το δικαστήριο και δικάζει μόνο με τον established νόμο κι όχι με το τι θεωρεί ο ίδιος σωστός. Η θεωρία του Dworkin έχει πολλούς επικριτές και αρκετά κενά αλλά στην τελική είναι μια “λογική” θεωρία που μπορεί να εφαρμοστεί πρακτικά. Φυσικά οι δικαστές δεν έχουν τις αρετές του Hercules, αλλά σίγουρα προσπαθούν! Και συμφωνώ μαζί του στο ότι πάντα υπάρχει ένας λογικός λόγος για κάθε απόφαση ακόμα κι αν οι εξοχότητες τους δεν μας τον κοινοποιούν.
Ευχαριστώ πραγματικά για την ενδιαφέρουσα σου απάντηση!
Θα ερευνήσω περαιτέρω το θέμα μόλις βρω ευκαιρία.