Under the english sun
Η ώρα ήταν οχτώ και τέταρτο κι ακόμα δεν είχε νυχτώσει. Το ήξερε πως δεν θα νύχτωνε πριν τις δέκα, είχε αρχίσει να την εκνευρίζει αυτή η απίστευτα μεγάλη μέρα. Στο κρεβάτι σκόρπια τα ρούχα για να τα συγυρίσει, άλλα κρέμονται να στεγνώσουν γύρω της, υπήρχαν κι άλλα στο δίπλα δωμάτιο… Χάος, που αγνοούσε τις τελευταίες δύο εβδομάδες και τώρα ξαφνικά πήγαινε να την πνίξει.
Για ένα μήνα και κάτι ανέβαλε τη ζωή της περιμένοντας εκείνη τη μέρα. Ε να τη! Είχε φτάσει. Κι ανακάλυψε πως έπρεπε να την αναβάλει κι άλλο, να γίνουν πρώτα τα απαραίτητα, κι ύστερα θα έψαχνε για πολυτέλειες. “If we can have luxuries, necessities will take be taken care of by themselves”. Που το είχε διαβάσει; Δεν θυμόταν. Δεν συμφωνούσε. Ήταν ένας καθαρά πρακτικός άνθρωπος. Με τις εμμονές του, τις νευρώσεις του, τις ιδιομορφίες του. Προσπαθούσε πάντα να βάλει μια τάξη γύρω της. Και δεν τα κατάφερνε ποτέ.
Έμεινε να κοιτάζει τη λίστα με τα πράγματα που έπρεπε να γίνουν μέσα στην εβδομάδα. Ο C. είχε ήδη παραπονεθεί πως γέμιζε τη ζωή τους με περιττό άγχος. Εκείνη, δεν μπορούσε να ηρεμίσει αν δεν ήταν όλα σε μια σειρά.”Τι είναι αυτό τώρα; Κάποια βαθιά εσωτερική ανάγκη που επηρεάζει τον ψυχισμό σου; Κατάλοιπα από καταπιεσμένη παιδική ηλικία; Τι είναι; Θα έπρεπε να το ξέρω;” Ερωτήσεις που την κούραζαν και αναλύσεις πάνω σε αναλύσεις, άσε καλέ μου άνθρωπε μια κουβέντα να πέσει χάμω!
Σε λιγότερο από οκτώ ώρες θα ξημέρωνε άλλη μία μακριά μέρα. Ατελείωτη. Όταν ξυπνούσε, ο ήλιος θα ήταν ήδη ψηλά. Θα ήταν σχετικά νωρίς, όμως θα ένιωθε πως έχασε κάτι. Ίσως την ανατολή. “Η ζωή είναι τώρα. Δεν υπάρχει ούτε σενάριο, ούτε πρόβα τζενεράλε. Τώρα. Ζήστε την πριν γυρίσετε πίσω σας κάποτε και ανακαλύψετε πως χάσατε πράγματα.” “Νέλλη μου, δίκιο έχεις, αλλά εγώ έμαθα να μην αυτοσχεδιάζω. Και κάτω από τον ήλιο να φοράω καπέλο” σκέφτηκε.
Κοίταξε έξω από το παράθυρο το φως. Σκέφτηκε πως δε θα νύχτωνε για άλλες δύο ώρες τουλάχιστο. Πήρε το καπέλο της και βγήκε. Ήθελε να περπατήσει.
(Επέστρεψα. Προς το παρόν.)
Filed under: Δικά της..., Καλοκαίρι | 9 Comments
Μερικές φορές οι άνθρωποι κρίνουν αρνητικά κάποιον που έχει ένα πρόγραμμα που θέλει να τηρήσει.
Και ίσως να είναι καλύτερα σε κάποιες περιστάσεις να αυτοσχεδιάζουμε.
Μα τις περισσότερες ένα grand plan το χρειαζόμαστε…
Εύχομαι να τελείωσε η εξεταστική με καλή διάθεση.
Σε περιμένουμε.
Και βάλε καπέλο γιατί εδώ ο ήλιος καίει.
Καλημέρα.
Δεν είναι ανάγκη όλα σε τάξη γύρω μας, στο μυαλό μας πρώτα χρειάζεται.
Ε, αυτό παίρνει το χρόνο του.
Όσο για τον αυτοσχεδιασμό, δεν είναι πανάκεια. Ειδικά σε τέτοιες καταστάσεις μας ρίχνει.
Φιλιάά, Ελισσώ μου.
Lists? They are overrated. The things that one really needs to worry about in life can be written on a matchbox.
Aξύριστε με τα grand plans δεν τα πάω ιδιαίτερα καλά, προτιμώ τους short-term στόχους… Και ξαφνικά θέλω να επιστρέψω, θέλω ποτά και παραλίες κτλ, ενώ υπό κανονικές συνθήκες δε θα με ένοιαζε…
Ρενάτα μου το ξέρω, ο αυτοσχεδιασμός προκαλεί χάος. Και το χάος δεν μου αρέσει στο 80% των περιπτώσεων…
Passenger, true, but it is also necessary to re-stock the fridge and wash a few clothes every 15 days or so…
Is it? Mmmm maybe you don’t want to hear what I did when I was a student then heh
In my defence I would like to say that I had a lot of clothes with me and I lived right above a big Tesco store.
Passenger, I know what you mean, I have friends that come and go back to cyprus to wash their clothes… I generally don’t like that… I hate it when I want to wear a specific something and it’s not clean and waiting in my closet…
Oh no, I didn’t say that I never washed my clothes in the UK, that would be ridiculous. It’s just that I had longer intermediate periods, thas’all.
Passenger, its understandable, there are periods that I ‘m to busy as well…