Fag hag

01Ιουλ09

Being a fag hag can be as tiring as a full time job. But it can also be as rewarding…

“Έχω να πάω να χαιρετίσω σε μια δεξίωση και μετά θα πάω σε μια εκδήλωση του αντιναρκωτικού. Θα ‘ναι κι ο Άγις με τον Ηλία. Έρχεσαι;”

“Έρχομαι.”

Με τον Μηνά είναι η αλήθεια, συχνά μόνοι μας δε βγαίνουμε. Αν βγούμε θα είναι με τον Αχιλλέα, οι τρεις μας ή με την άλλη παρέα των ρεμαλιών.  Τον τελευταίο καιρό ειδικά, όποτε τους βλέπω είναι στο σπίτι τους. Σαρανταρίζουν και -λένε ότι- άρχισαν να τους κουράζουν τα πολλά-πολλά εκτός. Δεν του πιστεύω φυσικά, αλλά…

Απόψε δεν είχα κάτι να κάνω. Απλά καθόμουν, με το φραπέ στη βεράντα, κλασσικά, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Μετά το αρχικό χέσιμο από τον Αχιλλέα γιατί -πάλι- δεν απαντούσα το κινητό, έρχεται η πρόσκληση. Σε μισή ώρα ήμουν έτοιμη, στημένη και περίμενα. Και φυσικά ο Μηνάς δεν απογοήτευσε.

Πήγαμε στη δεξίωση, και μετά στην άλλη εκδήλωση, όπου συναντήσαμε φυσικά τον Άγι και τον Ηλία κι εκεί φιλιά κι αγκαλιές και “μας έλειψες κοριτσάκι” και “τέλειο το φόρεμα, δεν το συζητώ” για το φλοράλ που φορούσα και φυσικά καταλήξαμε σε νέο στέκι downtown, για ποτά και τσιμπήματα. Τα κλασσικά. Και κλασσικά ο “καυγάς” μεταξύ Μηνά και Άγι για το ποιος θα πληρώσει και κλασσικά ο Ηλίας να με κοιτάζει και να λέει για ένα μαλάκα ανυπόμονο -που το όνομά του δε λέμε.

Μου είχε λείψει όλο αυτό. Κι ας έλειπε απόψε ο Αχιλλέας, μου είχε λέιψει όλο αυτό. Το να ξέρω τι είναι τώρα “the talk of the town”, το να τρέχω σε γκαλερί και παράξενες παραστάσεις, εκδηλώσεις συνδέσμων και να γνωρίζω κόσμο. Μα πιο πολύ μου είχαν λείψει τα ρεμάλια. Κι ας ήμασταν λίγοι απόψε, ο Αχιλλέας να δουλεύει, οι άλλοι δύο να λείπουν εκτός κι ο άλλος, παντρεμένος πια, με παιδί στην Αθήνα -πολύ, πολύ παράξενο ακούγεται αυτό το τελευταίο.

Βγαίνοντας απ’ το νέο “hot spot”, με παίρνει από το χέρι ο Ηλίας και μου λέει: “Το θυμάσαι το στοίχημα; Για την Κ. και τον Μ. λέω…”

Το θυμόμουν το στοίχημα, πολύ καλά το θυμόμουν…

“Πήγα προχθές να αφήσω στο σπίτι του κάτι πράγματα που μου παράγγειλε.”

“Ναι…”

“Και τους έπιασα μαζί!”

“Εν σοβαρομιλάς! Η άλλη είχε σχεδόν τυπώσει προσκλητήρια!!!”

“Κι όμως κυρία μου… Όμως μη χαίρεσαι, το στοίχημα δεν το κέρδισες ακόμα! Περίμενε να βγουν public και μετά τα ξαναλέμε!”

Αύριο θα πάω να εξερευνήσω το παράρτημα της βιβλιοθήκης της κυρίας Α. στη Λευκωσία (δηλαδή, τα βιβλία που κληρονόμησε ο Μηνάς από τη μάνα του). Και την άλλη εβδομάδα, θα ξαναβγώ με τα ρεμάλια. Γιατί έχουν κονέ, και φίλους παντού και θέλει ο Αχιλλέας σιγά-σιγά να χτίζω κύκλο. Και γιατί αν ο μόνος τρόπος για να κάνω παρέα με ακομπλεξάριστους ανθρώπους είναι να γίνω fag hag, βρείτε μου ένα σκήπτρο κι ένα στέμμα και θα γίνω  Fag Hag Queen!

Filed under: La vie en rose, Relationship Major, Δικά της..., Καλοκαίρι, Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων   |  4 Comments