Archive for Φεβρουαρίου, 2007

  Χρυσή μου αγάπη, αν ήξερες, τι μέλι είσαι για μένα Τα μπουμπουκάκια τα όμορφα, τα μοσχομυρισμένα και τ’ αεράκια που φυσούν, σαν λιποθυμισμένα δεν έχουνε το βάλσαμο, που ’χεις εσύ για μένα  Της λίμνης τα αφρολούλουδα και του γιαλού η γαλήνη η σμύρνα, το ροδόσταμο, που αργοσταλάει και σβήνει κι οι ροδωνιές, κι η ολόδροση του κήπου ανθοπλημμύρα των δυο χειλιών σου των γλυκών δεν στάζουνε τα μύρα  Πάω στην τρισέρημη αμμουδιά και μόνη, τι να κάνω Χαράζω κύκλους απαλούς στη μουσκεμένη άμμο Σαν αεράκι χάνονται στο κύμα απάνω-απάνω και απόμεινα στην ερημιά μονάχη, τι να κάμω  Τώρα το ετοιμοθάνατο, βαλσαμωμένο αγέρι γλυκά τραγούδια θλιβερά ν’ αναστενάξει ξέρει Αλήθεια, ξέρει πιο γλυκά να τραγουδάει από μένα Εγώ δεν ξέρω πιο γλυκά, μα ξέρω πιο θλιμμένα Από το ποίημα «Σαν αεράκι» του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη


Η υπόσχεση

27Φεβ.07

Θα ερχόταν. Της το είχε υποσχεθεί. Θα ερχόταν. Δεν μπορούσε να της το κάνει αυτό. Δεν ήταν δυνατό. Θα ερχόταν. Ο κόσμος να γύριζε ανάποδα, θα ερχόταν. Γι’ αυτό κι εκείνη τον περίμενε χαμογελαστή. Είχε βάλει το καλό της φόρεμα περιπάτου, αυτό που του άρεσε. Είχε βάλει κι ένα καινούριο άσπρο λουλούδι στο καπέλο της. […]


A toast to me …

26Φεβ.07

    Τον τελευταίο καιρό σχεδόν ό,τι κάνω χαρακτηρίζεται ως «Very Good … but not good enough». Ομολογώ ότι είναι ένα ιδιαίτερα απογοητευτικό συναίσθημα που δεν με ευχαριστεί ιδιαίτερα. Ποιον θα ευχαριστούσε άλλωστε να βλέπει ότι η προσπάθειά του  δεν είναι ποτέ αρκετή; Προσπαθώ να μην το αφήσω να με πάρει από κάτω. Έτσι, απόψε […]


  Κάθε φορά που κοίταζε τον καθρέφτη τον σκεφτόταν. Και τον κοίταζε συχνά. Δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς.Έτσι όπως ήταν βαλμένος απέναντι από την είσοδο τον έβλεπε άθελά της. Πολλές φορές όμως το επεδίωκε. Ήθελα να τον βλέπει. Για να θυμάται… Τι κι αν κάθε φορά που περνούσε από μπροστά του ψιθύριζε “Mirror, mirror […]


Νιώθω μια τρομερή υπνηλία, τα μάτια μου κλείνουν, στο βάθος του λαιμού μου κάτι με καίει. Κι έτσι φτάνω με αργά και σχετικά ασταθή βήματα στην Ημέρα Αρρώστιας 1η.  Μετά από αυτή τη συνειδητοποίηση το έργο το έχω ξαναδεί. Καρέ 1ο: Εγώ, με μια κούπα τσάι (ενισχυμένο με μέλι, λεμόνι και brandy). Καρέ 2ο: Εγώ, […]


Μετακόμιση. Καινούριο σπίτι σε καινούρια γειτονιά, με καινούριους γείτονες. Ή σχεδόν καινούριους, αφού βλέπω πολλούς γνωστούς – άγνωστους από το νέο μου παράθυρο. Με τον προηγούμενο σπιτονοικοκύρη μου δεν τα πήγαινα καλά.Ο κύριος Blogger, δεν μου ήταν συμπαθής. Ελπίζω η Dame WordPress να είναι πιο καλότροπη. Καλορίζικο λοιπόν ! Housewarming party δεν θα κάνω. Θα […]


Αναδημοσίευση email για να επισυναφθεί με τα Scraps 19. Ονομάζομαι Ιωάννα-Μαρία Γκέρτσου, είμαι τυφλήκαι κάτοχος σκύλου-οδηγού. Ερευνήτρια στο ΙΤΕ Ηρακλείου,υποψήφια διδάκτωρ στην ιατρική σχολή του παν/μίου Κρήτηςκαι πρόεδρος της Ελληνικής Σχολής Σκύλων-Οδηγών «Λάρα».Ζω στο Ηράκλειο Κρήτης όπου η πρόσβαση του σκύλου-οδηγούεπιτρέπεται παντού. Και στην πολιτισμένη υποτείθεται πρωτεύουσα;Σήμερα πρωτομαγιά, θέλησα να πάω με μια φίλη για […]