Μνήμη … (2)

08Μαρ.07

(Το πρώτο μέρος εδώ)

Ξαφνικά δεν άντεχε τη Μάγδα δίπλα του. Τον εκνεύριζε η ρυθμική ανάσα της, η αφοσίωσή της, τον έπνιγε η αγάπη της. Της έλειπε η φλόγα ! Πάντα την εκτιμούσε για την καλλιέργειά της, τη φινέτσα της, την ευγένειά της. Ναι, αυτό ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της, η ευγένεια. Η ζωή του μαζί της ήταν μια ατελείωτη παρέλαση από «ευγενικές» συναντήσεις χωρίς εξάρσεις, χαμηλόφωνες συζητήσεις και βράδια στο κρεβάτι, όπου ποτέ δεν ακουγόταν κάτι περισσότερο από ψίθυρος, τα σεντόνια δεν έφευγαν στις γωνιές και όλα παρέμεναν στατικά.

Με την άλλη, ήταν διαφορετικά. Μπορούσε να θυμηθεί δεκάδες παθιασμένες νύχτες, μπορούσε να περιγράψει με απόλυτη ακρίβεια κάθε εκατοστόμετρο του κορμιού της, ζουμερό κορμί νεανικό, όλο χυμούς, ένιωθε ακόμα τα μαλλιά της στο στέρνο του, μια αιώνια χαρά της αφής, αλλά δεν θυμόταν το χρώμα των ματιών της… Τον βασάνιζε αυτή η σκέψη. Αγαπούσε μια γυναίκα τόσο πολύ και τόσο βαθιά και δεν μπορούσε να θυμηθεί τι χρώμα είχαν τα μάτια της.

Την αγαπούσε. Δεν το υποπτευόταν καν όλα αυτά τα χρόνια. Ούτε όσο ήταν μαζί της. Την αγαπούσε όμως. Το ημερολόγιό του είχε ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου και τον παρέσερνε μακριά. Το σκίτσο της του θύμισε τη μορφή της. Αυτό ήταν το κλειδί για να ξεκλειδωθούν τα συρτάρια της μνήμης και να βγει έξω εκείνη, ολοζώντανη μπροστά του. Τα μαλλιά της, το δέρμα της, ο τρόπος που μιλούσε, το γέλιο της. Τα χέρια της… Μακριά δάκτυλα, νύχια πάντα περιποιημένα.

Άραγε έμειναν ίδια τα χέρια της;

Γιατί η ίδια έπρεπε να είχε αλλάξει. Σαραντάρα πλέον, με τις πρώτες ρυτίδες έκφρασης γύρω από τα μάτια και τα χείλη. Ίσως και με τις πρώτες λευκές αστραπές στα μαλλιά της. Ο ίδιος τους είχε συνηθίσει πλέον τους γκρίζους του κροτάφους. Εκείνη άραγε πώς αντιδρούσε μπροστά στο χρόνο; Ωρίμαζε αξιοπρεπώς ή προσπαθούσε να μείνει για πάντα νέα με «θαυματουργούς ορούς» και κρέμες ημέρας; 

Advertisements


2 Responses to “Μνήμη … (2)”

  1. 1 allmylife

    αν συνεχίσει έτσι – ο κύριος με την επιλεκτική μνήμη,
    θα τον αγαπήσω…

    σας απειλώ Μεγαλειοτάτη!

  2. Να θεωρήσω ότι θέλετε να το συνεχίσω;
    Κάτι σαν μυθιστόρημα σε συνέχειες;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: