Archive for Σεπτεμβρίου, 2007

Καινό κενό

29Σεπτ.07

  Οι άδειοι χώροι μου προκαλούσαν πάντα δέος. Από παιδί. Το σαλόνι. Γεμάτο από έπιπλα, άδειο από ανθρώπους. Οι εκκλησίες τις καθημερινές. Τόσο άδειες και κρύες. Τόσο γαλήνιες. Οι λευκοί τοίχοι. Σε προκαλούν να τους γεμίσεις με σχέδια. Ένα κεφάλι άδειο από έγνοιες. Πρωτόγνωρο. Γαλήνιο. Επιθυμιτό. Ένα υπέροχα καινό κενό.


    Έκλεινα τα παντζούρια όταν σ’ άκουσα. Πόσο καιρό είχα να σ’ ακούσω; Το ότι είσαι εδώ δεν είναι καλό, σημαίνει ότι κάτι είναι λάθος, πως θέλεις να σκεφτείς. Γι΄ αυτό είσαι εδώ, στο καταφύγιό σου, με μια κιθάρα. Βγήκα στο μπαλκόνι, ν’ ακούω καλύτερα. Μια γάτα κοιμόταν στο γρασίδι από κάτω μου. Ξύπνησε […]


The Birdcage

21Σεπτ.07

   Υπήρχαν μέρες που ο χρόνος δεν είχε υπόσταση. Άλλοτε έτρεχε κι άλλοτε σερνόταν. Τέτοιες μέρες ένιωθε ένα πόνο στο στήθος. Κοντά στην καρδιά. Δεξιά της. Ένα πόνο από ένα βάρος απροσδιόριστο. Ένα πόνο που τόσα χρόνια πίστευε πως θα τον συνήθιζε αλλά φευ… Δεν συνηθίζεται ο πόνος. Τέτοιες μέρες τυγχαινε πάντα να θέλει να […]


Επαναληπτικά

18Σεπτ.07

  Το πάτωμα ήταν φτιαγμένο από μεγάλες καφέ πλάκες τερακότας. Ήταν εξαιρετικά δροσερό για μια τόση ζεστή νύχτα. Στο πάτωμα ήταν πεταμένα ρούχα, ένα καφτάνι λευκό, διάφανο σχεδόν, μια μακό μπλούζα, μια ψάθινη γυναικεία τσάντα, ένα ζευγάρι χρυσά σανδάλια, ένα τζιν… Ανοικτά τα παράθυρα, ο ανεμιστήρας οροφής γύριζε νωχελικά, στο βάθος ακούγονταν οι μελωδοί που […]


  Όταν ήμουν δύο χρονών, ο τρίχρονος πρώτος ξάδερφός μου ανακοίνωσε στους γονείς μας πως όταν μεγαλώσει θα με παντρευτεί. Εγώ γύρισα και με τον πιο φυσικό τρόπο του είπα: «Χαζέ! Δεν γίνεται. Αφού εγώ θα παντρευτώ το θείο τον Αχιλλέα». Αυτό ήταν το πρώτο σημάδι για δύο πράγματα. Πρώτον, ότι προφανώς θα μου άρεσαν […]


  Μα αυτό θα πει παλλικαριά    να κινάς και να μην είσαι σίγουρος. Δεν είναι έμπορος η ψυχή του ανθρώπου, είναι πολεμιστής… Δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο, και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά είναι σκλάβος.  Χθες το βράδυ παρακολούθησα τον «Καπετάν […]


There and back again…

11Σεπτ.07

 Ξυπνητήρι στις 3 ακριβώς, ταξί στις 4, φτάνεις στο αεροδρόμιο νυστάζοντας στις 5 παρά. Εισητήρια, διαβατήρια, ένας γύρος στα πρώην αφορολόγητα στα γρήγορα. Impulsive buying… Το άγχος πριν την πτήση. Το ίδιο αίσθημα για νιοστή φορά, ένα σφίξιμο και μετά ένας αναστεναγμός, στα πέντε λεπτά έχει περάσει. Προσγείωση, μια ξαφνική ζαλάδα, ο δρόμος για το […]