Archive for Οκτώβριος, 2007

Luxury

29Οκτ.07

  Με ρωτάς: Είναι κακό που ενώ είμαι «καλλιτέχνης», δεν έχω καμία μποέμ διάθεση; Είναι κακό που δεν μπορώ να ζήσω χωρίς πολυτέλεια; Είναι κακό που κάνω κάτι που δεν αγαπώ για να συντηρώ αυτήν την πολυτέλεια, με στόχο πάντοτε όταν έχω τους απαραίτητους πόρους να τα παρατήσω και να ασχοληθώ με αυτό που αγαπώ; […]


Just my cup of tea

26Οκτ.07

  Περίοδος ενδοσκόπησης. Έτσι γίνεται πάντα. Όταν τα πράγματα σκουραίνουν έξω, αναπόφευκτα στρέφεσαι προς τα μέσα. Η ζέστη λιώνει τους πάγους. Κυλάνε μέσα σου υγρά συναισθήματα που ούτε καν φανταζόσουν πως υπάρχουν. Ο εγωισμός -γιατί πάντα είναι θέμα εγωισμού- παραμερίζεται. Ακούς μόνο μια ανάσα. Καμιά λέξη. Και τελικά θέλεις, θα ήθελες να ήσουν εκεί. (Ακούμε […]


    Αρχίζει σαν ένα πρωί που απλά δεν θέλω να βγω απ’ το κρεβάτι. Μετά θέλω, αλλά νιώθω πως δεν μπορω. Κρυώνω και καίει ο λαιμός μου. Δίνω στον εαυτό μου άλλα πέντε λεπτά. Και μετά πέντε ακόμα. Ύστερα δεν έχω επιλογή. Σηκώνομαι και φοράω το πρώτο ζεστό ρούχο που μπορώ να σκεφτώ. Κάλτσες […]


Stranger

23Οκτ.07

    Ήμουν σε μια αίθουσα χορού. Και φορούσα λευκό φόρεμα, σαν ντεμπουτάντ. Κοίταζα τα χέρια μου, με βάραινε το μαργαριταρένιο βραχιόλι της μητέρας, ήθελα να το βγάλω από πάνω μου. Γύρω μου ζευγάρια χόρευαν, η μουσική με συνέπαιρνε, ήθελα να χορέψω κι εγώ. Με πλησίασες. Μου πρόσφερες το χέρι σου. Το κράτημά σου ήταν σταθερό, […]


Beautiful Day

20Οκτ.07

         Θα ξημερώσει μια όμορφη μέρα. Ο πονοκέφαλος θα έχει φύγει. Ο λαιμός θα σταματήσει να πονάει. Το πρήξιμο θα υποχωρίσει. Η φωνή ας μείνει δυο τόνους κάτω, είναι πιο αισθησιακή έτσι, και η πιο απλή λέξη ακούγεται πιο όμορφη. Ο ήλιος θα συνεχίσει να λάμπει, δε θα φυσάει, θα βάλω μανίκι τρουακάρ κάτω […]


  …γεννήθηκε στην Αθήνα η τελευταία Ελληνίδα θεά.   (Ακούμε την Προσευχή της Παρθένου του Μάνου Χατζιδάκι. Τραγουδά η Μελίνα Μερκούρη.)


Σαν Κερασιά

17Οκτ.07

Το έβλεπε κάθε πρωί. Ένα δέντρο με κόκκινους καρπούς. Στις αρχές αναρωτιόταν πως το έλεγαν. Αν ήταν φυλλοβόλο ή αειθαλές, αν θα έμενε σκέτος κορμός λίγο πριν το πρώτο χιόνι. Μετά έπαψε να αναρωτιέται. Τι σημασία είχαν άλλωστε τα ονόματα. Αν ήξερε το όνομά του θα της φαινόταν διαφορετικό; Όχι, σίγουρα όχι. Το όνομα θα […]