Archive for Μαρτίου, 2008

  Έχουμε τελειώσει. Το ξέρω. Και δεν θέλω κάτι άλλο, άλλωστε αυτό που είχαμε δεν έβγαζε κάπου, αδιέξοδο ήταν και καλά κάναμε που το τελειώσαμε και καλά έκανα που έφυγα και καλά έκανες που προχώρησες. Δεν μου λείπεις εσύ σαν άνθρωπος, η έννοια μου λείπει. Ο μόνος λόγος που ακόμα σου γράφω είναι γιατί δε […]


  Ερχόμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο μέσα σε ένα περιβάλλον. Μια άμεση οικογένεια -με ένα, δύο, κανένα γονείς-, μια πιο «ανοικτή » -το λεγόμενο σόι-, μια γειτονιά, σε μια περιοχή, σ’ ένα κράτος ή wanna be κράτος και αρχίζουμε να ρουφάμε, σαν σφουγγάρια όσα βλέπουμε γύρω μας. Να προσλαμβάνουμε κατευθύνσεις και να βαδίζουμε από την […]


  Είχα διαβάσει ένα άρθρο στο GK, στο σπίτι σου το είδα αρχικά και μετά το ξαναδιάβασα με την ησυχία μου στο σπίτι, το είχε κι ο πατέρας μου. Θα κατάλαβες για ποιο άρθρο λέω, εκείνο με την έρευνα για την ομοφυλοφιλία. Απ’ όλο το κείμενο, εμένα μου έκαναν εντύπωση τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με […]


  Σε λυπάμαι. Σε βλέπω καιρό. Πως μιλάς, πως γελάς, πως κινείσαι μέσα στον κόσμο. Είσαι ένας άνθρωπος του κόσμου. A socialite. Και θέλεις στο μέλλον να ασχοληθείς με την πολιτική. Αστείο μου φαίνεται. Hilarious… Σε λυπάμαι. Αν ήξερες… Αν ήξερες που θέλεις να μπλέξεις… Θα μπορούσα να σου εξηγήσω. Να σε τραβήξω παράμερα, να […]


Αλφαβητικά

22Μαρ.08

  Από μικρή, είχα μια αδυναμία στο «Ε». Το Έψιλον, του αλφαβήτου το γράμμα, όχι το επιφώνημα. Ήταν για μένα το μετά, το ύστερα, το θέλω. Ήταν το 5, που ακολουθεί το 4, η συνέχεια, ο στόχος. Το Μι στα πλήκτρα του πιάνου, το Εγώ. Φυλακίστηκα όμως στο Δ. (Ένα βήμα πριν, μια απόφαση παρμένη από […]


Ισορροπία

21Μαρ.08

  Πλήρης ισότητα. Καμία διάκριση. Ίσες. Η μέρα και η νύχτα, το φως και το σκοτάδι μου, τα πρέπει και τα θέλω. Μοιρασμένα τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα. Οι ανάσες. Τα μάτια τα κλειστά που ονειρεύονται. Τα μάτια τα ανοικτά που μαζεύουν εικόνες. Και τα χαμόγελα ή τα δάκρυα. Ο θυμός κι η γαλήνη. Τα δέντρα […]


  Τον τελευταίο καιρό έχω κουράσει τον εαυτό μου. Απασχολώ το μυαλό μου συνεχώς με τα ίδια πράγματα. Μιλάω για τα ίδια πράγματα. Γκρινιάζω για τα ίδια πράγματα. Κι αν έχω κουραστεί εγώ με την επανάληψη, πόσο μάλλον οι γύρω μου. Τους έχω τρελάνει τους ανθρώπους… Ακόμα κι εδώ, νιώθω πως φανερά ή κεκαλυμένα, για […]