Πολιτική ώστε…

23Μαρ.08

 

Σε λυπάμαι. Σε βλέπω καιρό. Πως μιλάς, πως γελάς, πως κινείσαι μέσα στον κόσμο. Είσαι ένας άνθρωπος του κόσμου. A socialite. Και θέλεις στο μέλλον να ασχοληθείς με την πολιτική. Αστείο μου φαίνεται. Hilarious… Σε λυπάμαι. Αν ήξερες… Αν ήξερες που θέλεις να μπλέξεις…

Θα μπορούσα να σου εξηγήσω. Να σε τραβήξω παράμερα, να σου πω ονόματα, να χαμογελάσω αυτάρεσκα και να σε κάνω να καταλάβεις πως δε θα μπορούσες να επιβιώσεις σ’ αυτόν τον κόσμο. Ρώτα με κι εμένα που ξέρω… Που τον έχω ζήσει, από πίσω, κρυμμένη σε βελούδινες κουρτίνες. Είσαι… Δεν βρίσκω τη σωστή λέξη… Χμ… Πολύ αληθινός θα έλεγα.

Μιλάς με όλους, ξέρεις να ακούς, αποθηκεύεις πληροφορίες για μελλοντική χρήση, όμως δεν ξέρεις πως να το κρύβεις όλο αυτό. Ήξερα τα πάντα για σένα από τα πρώτα πέντε λεπτά, είσαι ανοικτό βιβλίο. Ότι κι αν νιώθεις, ότι κι αν θέλεις, φαίνεται. Κι αμφιβάλλω αν έχεις τη διπλή σκέψη που απαιτεί το επάγγελμα. Δεν νομίζω να είσαι ιδιαίτερα καλός στις μηχανορραφίες, καλέ μου είσαι «dead meat» κι ακόμα δεν άρχισες…

Φαντάσου, σε «διαβάζω», εγώ η άσχετη, που θα έλεγαν κι οι «ψαγμένοι» του κύκλου μου. Οι πραγματικοί «πολιτικοί». Μια χορωδία από κόλακες κι ακόλουθους… Ανάμεσά τους, ο Ένας, ο Ηγέτης. Που λέει κάτι κι όλοι τσακίζονται να το κάνουν. Που γίνεται πάντα το δικό του. Που «ξέρει». Θα το άντεχες εσύ αυτό; Να είσαι ακόλουθος ενός μαλάκα που δεν του σηκώνεται κι αντί να γραφτεί στο γυμναστήριο κοιτά να εκτονωθεί αλλού;

Σε σοκάρω. Μόνο έτσι όμως θα σε ξυπνήσω. Θέλω να σου ανοίξω τα μάτια, κρίμα κι άδικο να σε αφήσω να φας τα μούτρα σου… Σε λυπάμαι. Αλλά μάλλον αυτό δε θα ‘θελες να το ξέρεις. Τι να σου κάνω μάτια μου που πας να βγάλεις τα δικά σου;

Αχ… Δε φτάνει που πηδάς στο λάκο με τα φίδια σαν να πηδάς από βράχο στη θάλασσα (και τα δύο extreme sports, μην τα δοκιμάσετε στο σπίτι), νομίζεις ότι το κάνεις και για «ιδεολογία». Ποια ιδεολογία καλέ μου άνθρωπε (εδώ ήθελα να σε πω κάτι άλλο, αλλά δεν μου το επιτρέπει η αγωγή μου, αρκετά στόλισα το πρώτυπό σου, εσύ είσαι απλά θύμα…) ; Ποια ιδεολογία και πράσινα άλογα; Πράττεις άλογα, αλλά ποιος να σου το πει; Ποιος να σου το πει που κοιμάσαι τον ύπνο του δικαίου και ονειρεύεσαι σεισμούς, συναγερμούς και απότομες αφυπνίσεις;

Δε λέω βρε μάτια μου, καλά το χειρίζεσαι το θέμα μέχρι εδώ, μια χαρά τα πας. Ως πότε όμως; Μέχρι που σε καλύπτει η ασφάλεια; Μήπως αυτό το τελευταίο, ξέρεις, αυτή η διαμάχη (η απόλυτα λογική, η λογικότατη, δε λέω) σε πληγώσει ανεπανόρθωτα; Μήπως τελικά αναγκαστείς να φύγεις;

Δε λέω να σταματήσεις να αγωνίζεσαι, δε λέω να τα παρατήσεις! Κράτα όμως και καμιά πισινή… Αν σε διώξουν, αν αναγκαστείς να αποχωρίσεις (που προς τα εκεί το βλέπω, εγώ, η πιο έμπειρη), που θα πας; Τι θα κάνεις;

Δε θα κουραστώ να το λέω, καθένας για την πάρτη του καλέ μου. Γιατί ειδικά εδωμέσα που έμπλεξες, αν πέσεις, δε θα σε σηκώσει κανείς. Ούτε εγώ, όσο κι αν το θέλω. Κάποια πράγματα, τα μαθαίνει κανείς μοναχός του.

Καλή τύχη. Γιατί το ξέρω, δε θα κάνεις πίσω…

(Εμπνευσμένο από γεγονότα της επικαιρότητας… Ε ρε γλέντια…)

Advertisements


3 Responses to “Πολιτική ώστε…”

  1. Γεια σου Μεγαλειοτάτη,

    Στην αρχαία Αθήνα ηλίθιοι αποκαλούνταν αυτοί που δεν ασχολούνταν με τα κοινά. Η ζωντανή δημοκρατία της πόλης ήθελε όλη οι πολίτες της να έχουν γνώμη. Την σήμερον, ηλίθιοι είναι αυτοί που πιστεύουν ότι μέσα από τα κόμματα θα επιτύχουν την ευημερία του λαού. Έτσι τους χαρακτηρίζουν οι ίδιοι οι ταγοί. Δεν θα πω για την πολιτική, γιατί όταν πάψει μια κοινωνία να είναι πολιτικοποιημένη αρχίζει να σαπίζει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κομματικοποίηση ενός νέου επαγγελματία, επιστήμονα, αγρότη μάλλον δεν θα τον βοηθήσει. Πολιτική δεν είναι αυτό που πράττεται και αυτό που βγάζουν τα κανάλια προς τα έξω.

    Mε Πολλούς Χαιρετισμούς
    Captain Harbour

  2. Δυστηχώς πλέον με τη πολιτική ασχολούνται μόνο αυτοί που περιέγραψες..και έναςσωστός να εμφανιζόταν ποτέ θα μας ξένιζε..μάθαμε να μας κάνουν τα χατήρια κάτω ατο τραπέζι, κάθε χώρα έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν!
    ΦΙλιά γλυκά μεγαλειοτάτη!

  3. Καπετάνιε μου δίκιο έχετε και εγώ δεν ήμουν ποτέ αντίθετη της πολιτικοποίησης, με την κομματικοποίηση και τη θεοποίηση έχω ένα προβληματάκι. Και δεν λέω, οι πολιτικοποιημένοι να το υποστηρίζουν το κόμμα τους, αλλά να ασκούν και κριτική, να βλέπουν τι γίνεται μπροστά τους, όχι να ακολουθούν σαν πρόβατα… Να έχετε ένα υπέροχο απόγευμα!

    Mariel ίσως. Ελπίζω πάντα σε κάτι καλύτερο. Φιλιά πολλά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: