Archive for Ιουνίου, 2008

Dimanche en rose

29Ιον.08

Οι Κυριακές του καλοκαιριού μου ξεκινάνε αργά. Οι Κυριακές δεν έχουν πρόγευμα, πηδάμε απευθείας στο «οικογενειακό γεύμα», με ψητά, σαλάτες και φρέσκα φρούτα από το κτήμα. Κρύες μπύρες ή κρασί. Τις γνωστές συζητήσεις γύρω από το τραπέζι, από τα ταξίδια που ετοιμάζουμε μέχρι πολιτική και θεάματα. Σήμερα, η τιμή της βενζίνης και τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων, […]


Waste

26Ιον.08

  Κάθε μέρα υπάρχουν πράγματα που θέλω να κάνω. Σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου και ξεχνιούνται πριν υλοποιηθούν. Νιώθω ότι είναι σπατάλη, μάλλον είναι. Είμαι εδώ 26 ώρες και 10 λεπτά. Τι έχω κάνει; Κοντεύουν τα γενέθλιά μου. Τι έκανα αυτό το χρόνο; Ξαφνικά νιώθω παράξενα. Σαν κάτι βαρυψημένο. Τρώγεται, αλλά δεν είναι […]


Disclaimer: Αυτό είναι ένα εξαιρετικά γκρινιάρικο post. Εγώ υπό κανονικές συνθήκες δεν είμαι γκρινιάρα. Αλλά σήμερα έχω νεύρα. Πολλά νεύρα. Έχω εκνευριστεί με τη wordpress. Όχι απλά «έχω εκνευριστεί», φόνο θέλω να κάνω! Murder με intention και απ’ όλα… Το πρόβλημα με τα permalinks είναι γνωστό. Πιστεύω ότι το αντιμετωπίζουμε όλοι. Το ότι οι ελληνικοί […]


Απορία no 289

24Ιον.08

  Απορία γράφουσας: Αφού τα μετανιώνεις μετά, γιατί τα κάνεις τα ρημαδο- one night stands? Βρε λες να αρχίσω να χρεώνω για τη ψυχολογική υποστήριξη;


21st of June

21Ιον.08

Σήμερα είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Σήμερα είναι επίσης η Παγκόσμια Μέρα Μουσικής. Συνήθως διαφωνώ με τη λογική των «Παγκόσμιων Ημερών», αλλά η σημερινή μου αρέσει. Πολύ. Πέρασα μια μέρα επενδυμένη με μουσική, όπως είναι η κάθε μέρα μου. Κι ενώ είχα προγραμματίσει να γράψω κάτι, έτσι, «για χάρη της ημέρας», τελικά δεν το […]


Voyager

18Ιον.08

Μικρά αντιπροσωπευτικά δείγματα του τι είδα στο ταξίδι μου. Χωρίς λεζάντες. Μπορεί κάποιος να μαντέψει που ήμουν; (Update: Τώρα που τις ξαναβλέπω, ολοφάνερο είναι…) Κι αφού ζητήθηκαν, ορίστε δύο αντιπροσωπευτικότατες λάμπες!  


Επέστρεψα λοιπόν. Και πέσαν όλα πάνω μου. Ούτε να πω «αχ, τέλεια πέρασα», δεν πρόλαβα. Τα χιλιάδες πράγματα που πρέπει να γίνουν, τα εισιτήρια που μάλλον πάλι θα πρέπει να αλλάξουν, τα ρούχα που στέγνωναν πέντε μέρες κρεμασμένα και πρέπει να μαζέψω, νιώθω εξαντλημένη. Αλλά χαρούμενη. We’ll cross that bridge when we come to it. […]