Scraps 3

23Δεκ.08
scraps
  • Μου άρεσαν τα scraps και μάλλον θα κάνουν regular appearances στο blog. Μικρά, λυτρωτικά σχόλια που θέλω να κάνω, ατάκτως ρηγμένα.
  • Τις τελευταίες μέρες, η Attalanti (ξανα)ανέβασε κάποια από τα κείμενα για τα οποία την αγάπησα. Περάστε από το blog της, αξίζει. Ιδιαίτερα αγαπημένη η Κόκκινη Κουβέρτα. (αν πατήσετε την ετικέτα «Παραμυθάκι», μπορείτε να βρείτε κι άλλα τέτοια ωραία. Βασικά αν έχετε χρόνο, ψάξτε και θα βρείτε ποσότητα και ποιότητα. Άντε, στα καλύτερα σας στέλνω…)
  • Ένας άνθρωπος που μάλλον ενδιαφέρεται για την υγεία μου (ή γενικά, έχει άποψη και τη λέει), μου την είπε για το κάπνισμα. Και μ’ έβαλε σε σκέψεις χριστουγεννιάτικα.
  • Μετρώ φίλους και τους βρίσκω λειψούς. Κι υπάρχουν κι εκείνοι που θα ήθελα να λέω «φίλους» αλλά δεν ξέρω αν θα έλεγαν το ίδιο.
  • Την Κυριακή, βόλτα στη Λήδρας, παγωτό στον Ηράκλη και Χριστουγεννιάτικα φώτα. Τρεις αγαπημένες οικογενειακές στιγμές λιώνουν γλυκά σε μία. Και κλασσικά, περπάτημα μέχρι την Φανερωμένη κι η σκέψη «θα ήθελα να ζω εδώ» που συντρίβεται από χίλια δυο practicalities….
  • Συνθήματα στους τοίχους «Το χρυσάφι δε σκουριάζει, Η ιστορία δεν αλλάζει» και «Είμαστε Έλληνες ρεεεε Εν ok μάνα μου, εν να σου περάσει :p». Το πρώτο με προβλημάτισε, γιατί πιστεύω ότι η ιστορία είναι θέμα υποκειμενικό, όπως όλα, το δεύτερο με έκανε να χαμογελάσω. Κι ας μη συμφωνώ…
  • Πιάσε το Πρέπει απ’ το γιώτα και γδάρε το μέχρι το π. Αυτό, το έγραψε ο Ελύτης. Να το βάλω και φέτος στα resolutions ή και τα resolutions «πρέπει» είναι οπότε άστο καλύτερα; Άσε που υπάρχουν και πρέπει που κατά βάθος, μου αρέσουν… (Μα τι μαζοχισμός… Somebody bring me to my sences)
  • Θέλω να τραγουδήσω. Είχα φυλάξει κάπου κάτι κορώνες, τώρα με πιέζουν να βγουν. Ξύπνησε η jazz diva που κρύβω μέσα μου…
  • Dear Santa, τη ζωή μου αγαπώ την. Έχει τα πάνω της, τα κάτω της, τα all over the place της, αλλά εγώ αγαπώ την. Είμαι ευχαριστημένη. Θέλω πολλά πράγματα ακόμα, αλλά από σένα θα ζητήσω μόνο ένα. Να μου στείλεις κάποιον για να τη μοιραστώ αυτή την ωραία ζωή. Όχι, οι κολλητές, η οικογένεια και οι σκύλοι δεν είναι αρκετοί. Θέλω έναν άνθρωπο να ερωτευτώ και να με ερωτευτεί. Και επειδή, με ξέρεις Άγιε μου, όπου περίπτωση εν να ππέσω πάνω της, σε παρακαλώ, έτσι για αλλαγή να είναι single, διαθέσιμος και πρόθυμος. Α! One last thing, it would be nice if he meets my standards…
  • (Κάτι σαν το πιο πάνω γράφω κι αναρωτιέμαι γιατί στο καλό δεν έχω άντρες αναγνώστες… Οι ελάχιστοι που μείνατε μη φύγετε, σας παρακαλώ!)
  • Σήμερα ήταν η μέρα της αισθητικού και της κομμώτριας. Νυχού δεν έχω, τα κάνω μόνη μου.
  • Άλλοι γονείς λένε στα παιδιά τους «Να περάσετε καλά» κι άλλοι «Να προσέχετε»…
  • Αν ενδιαφέρεσε έστω και subtly πες το ρε μαλάκα! Να ξέρει που πορεύεται…  (Αυτό είναι άσχετο, απλά έπρεπε να βγει από μέσα μου. Κι αφού στον «μαλάκα» δεν μπορώ να το πω, το γράφω εδώ)
  • Τώρα σκέφτομαι τι να λέω για να ξεμπερδεύω αυτές τις μέρες, όσο κι αν συμφωνώ με τον Jeff Dunham, it’s merry fuckin christmas, (και εδώ, κι αν βρείτε το Holiday Special του μπροστά σας, δείτε το, είναι κα-τα-πλη-κτι-κός. Update: Υπάρχει στο Youtube. Part 1 και τα υπόλοιπα τα βρίσκετε…) το «Καλές γιορτές» είναι all inclusives. Τους πιάνει όλους. Πιστούς, agnostics, άθεους, σκεπτικιστές… Μάλλον στο «Καλές γιορτές» και στο «Καλή χρονιά» θα μείνω…
  • Οπότε, Καλές Γιορτές !!!

Αν και προβλέπεται ότι θα γράψω κάτι αρκετά politically incorect με σκέψεις χριστουγεννιάτικες κι αύριο…

Advertisements


9 Responses to “Scraps 3”

  1. Σε βρίσκω μια χαρά, Ελισσώ μου. Αυτή ηευχή στον Άγιο μ’ άρεσε κυρίως επειδή το τόλμησες να τη γράψεις. Εγώ πού κότσια ακόμα!

    Στο εύχομαι από καρδιάς. 😀

    Υ.Γ. Κι ό,τι συνειδητοποίησα -θυμήθηκα μάλλον- πού το ξέρω το σκραπ.

  2. Ρενατένια μου και γιατί να μην τη γράψω; Ποιον έχω να φοβηθώ;
    Ευχαριστώ για τις ευχές.
    Ποιο σκραπ ξέρεις καλέ; Εγώ γιατί δεν κατάλαβα;
    (σήμερα δεν παίρνω μπρος με τίποτα…)

  3. Πολλές πολλές αλήθειες, με μια αναπνοή! Μ άρέσει 🙂
    Αυτό σημαίνει πως βλέπεις καθαρά. Keep walking…( τελικά ο Σάντα αυτή την ευχή πρέπει να την ακούει από πολλούς αυτές τις μέρες)

  4. en i sinexia tu proigumenu, pu legame pos oli t idio zitume?!

    nmzo, 8a itan kala na kimomastan k na xipnusame meta tes 6 tu genari when everything will be normal again.

  5. Τουλίπα το καλό που του θέλω να έκαμε τα κουμάντα του να μην μας αφήσει παραπονεμένες ο Σάντα γιατί θα πάψω να πιστεύω σ’ αυτόν και τότε… Θα πάω να κάμω κατάληψη στο Santa’s Village…

    Πράσινη νεράιδα, τα τελευταία τρία-τέσσερα ποστ μου έχουν έτσι ένα κοινό θεματάκι… Τόσο διακριτικά μάλιστα που δεν το προσέχεις καν…. Χεχε…
    Για το άλλο, πέρνα πάλι αύριο… Έχω μεγάλο σχόλιο για τη μελαγχολία των γιορτών. Δεν χωρούσε στα Scraps.

  6. Dear Santa, τη ζωή μου αγαπώ την […] Θέλω έναν άνθρωπο να ερωτευτώ και να με ερωτευτεί.
    Dont we all wish for something like that..? im trying to be the least materialist as i can.. still.. no response..

    one more thing.. A..C…Fleghhhmmm

  7. Απελευθερωμένε με το να λέμε ότι όλοι ευχόμαστε για κάτι τέτοιο my wish (or yours) isn’t coming true! Ξέρω ότι όλοι αυτό θέλουμε… Αλλά δυστυχώς, δεν μπορώ να κάμω κάτι…

    Hehe… Jingle Bombs, Jingle Bombs, I think I am screwed…

  8. Μαζί σου στην κατάληψη. Θα φέρω και μολότοφ.

  9. Τουλίπα μα μολότοφ; Δεν μπορούμε να σκεφτούμε κάτι πιο πρωτότυπο; Κατάληψη στο Santa’s Village πάμε να κάνουμε, όχι στο Πολυτεχνείο…

    (Ετοίμασε βαριά παλτά, είτε Λαπωνία είτε Καισαρία, το ίδιο κρύο κάνει.)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: