Happy Xmas (War is Over if you want it)

24Δεκ.08

I blame John Lennon. Για όλη αυτή τη μελαγχολία των γιορτών, φταίει ο John Lennon. Άντε και η Yoko. Διότι με το που ακούγεται η φωνή του να λέει, And so this is Xmas and what have you done?, αρχίζεις να σκέφτεσαι. Γιατί όντως. This is Christmas. What the fuck have I been doing?

Από παντού επιτίθενται οι ανασκοπήσεις. Τελειώνει ο χρόνος, κλείνουν τα λογιστικά βιβλία, βγαίνουν τα κέρδη και οι ζημιές, τι πήρα, τι έδωσα, τι πραγματοποίησα, τι άφησα απωθημένο; Κι αν δε θέλω να το σκεφτώ τώρα; Αν αυτή δεν είναι καλή περίοδος για μένα; Όχι. Τώρα πρέπει. Να βρεις τον τρόπο να είσαι χαρούμενος, να χαμογελάς. Να είναι η ευτυχία σου έστω in progress…

Κι έτσι μες την τρελή χαρά των γιορτών -αγοράζω άρα χαίρομαι, γιατί αντέχει η τσέπη να αγοράζω ακόμα, ή έστω, αντέχω να πάρω εορτοδάνειο-, εσύ μετράς που ήσουν λίγος. Απλώνεις τη ζωή σου σαν χαλί στο σαλόνι κι αρχίζεις να μετράς τους λάθους κόμπους. Κι αντιλαμβάνεσαι πως δεν είναι persian, περισσότερο με κουρελού μοιάζει, πολλά διαφορετικά υφάσματα ραμμένα άναρχα, αναμνήσεις και συνειρμοί, μαύρες τρύπες, αυτά που «έσβησες» από τη μνήμη σου, λες κι είναι λέξεις γραμμένες με μολύβι, να μπορείς να τις εξαφανίσεις έτσι απλά… Τα πιο πρόσφατα ακόμα αλλάζουν θέσεις, να δουν που θα το βολέψει να κάτσουν…

Εκεί αρχίζει ο πόλεμος. Με τα θέλω, με τα πρέπει, με τους άλλους, με τον εαυτό σου. Η μια μάχη μετά την άλλη, όχι, μη μετράς ακόμα απώλειες, του χρόνου πάλι. Ένας πόλεμος ανελέητος. Γιατί μπορεί να πολεμάς τα πρέπει, τους άλλους, στην πραγματικότητα όμως, τον εαυτό σου πολεμάς. Αυτό το φοβισμένο παιδί που κρύβεται πίσω απ’ τις κουρτίνες μέχρι να περάσει η μπόρα. Αυτόν τον οργισμένο έφηβο που σταμάτησε νωρίς να ονειρεύεται. Practicalities… Μας έπνιξαν τα practiclities…

Κάποτε, κι ο πιο μεγάλος πόλεμος τελειώνει. Τότε μια φωνή ψιθυριστή σου δίνει το χέρι. Είναι η εικόνα σου η ενήλικη. Αυτή που θυμάται να πληρώσει τους λογαριασμούς, να ψωνίσει, να γεμίσει το ψυγείο, να σβήσει το θερμοσίφωνα πριν βγει από το σπίτι. Αυτή σε παίρνει από το χέρι. Σε ντύνει, σε στολίζει, σου χαμογελά μες τον καθρέφτη, χαϊδεύει τις ρυτίδες σου, ακόμα κι αυτές που δεν έχεις. Σου μιλά γλυκά. Είπαμε, είσαι τώρα ένα φοβισμένο παιδί.

Σου λέει: «Πάμε αγάπη μου. Χαμογέλα. Όχι για σένα. Για τους άλλους. Θα πάμε και θα είσαι ευχάριστος, θα πίνεις το κρασί διακριτικά. πρόσεχε μη μεθύσεις, έτσι μπράβο, χαμογέλα στους γύρω, επαναλάμβανε τα ίδια κλισέ, κύκλος ατέρμονος. Το ξέρω πως βαριέσαι, το ξέρω πως δεν ήθελες αυτό το πρωί να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι. Το ξέρω αγάπη μου. Δεν το κάνεις για σένα. Το κάνεις για τους άλλους. Έτσι μπράβο. Χριστούγεννα είναι. Με το να είσαι εδώ κάνεις τους άλλους χαρούμενους. Προχώρα αγάπη μου.»

Κι έτσι περνούν οι μέρες των γιορτών. Με το σπρώξιμο της ενήλικης εικόνας σου. Με λόγια ενθαρρυντικά, ψιθυριστά στο νου σου. Κι εκεί, πίσω, τη φωνή του Lennon, so this is Christmas and what have you done…

Μέχρι να περάσουν οι γιορτές, να επιστρέψεις στη δουλειά, να ξεκουραστείς από το οικογενειακό overdose, να έρθεις στα ίσα σου, να ξαναβρείς τον εαυτό σου, να γίνει το παιδί, ο έφηβος, ο ενήλικας, ξανά ένα. Τότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Θα ξεχαστεί μες την εκεχειρία των γιορτών. Μέχρι του χρόνου πάλι….

Θα ‘ρθει άραγε μια χρονιά που δε θα μπορείς να τον σπρώξεις παραπέρα; Που θα πρέπει η ενήλικη εικόνα να πολεμήσει πραγματικά με το παιδί και τον έφηβο;

Τις νιώθω και τις τρεις μέσα μου να ανακάθονται. Κρατούν τα χέρια. Δε θέλουν να πολεμήσουν η μια την άλλη. Απλά δεν το θέλουν. 

Γι’ αυτό, το διαβάζω στα μάτια τους, δε θέλουν να ακούσω αυτές τις γιορτές John Lennon…

Advertisements


5 Responses to “Happy Xmas (War is Over if you want it)”

  1. Με πιάννει και μένα το παράπονο που κατάντησαν τα Χριστούγεννα έτσι..
    Instead of being filled with joy and happiness (even for other reasons, to exclude religion), καταντήσαμε να μελαγχολούμε, και να χαιρόμαστε με τα καινούρια παπούτσια.
    It sucks.

  2. «Που θα πρέπει η ενήλικη εικόνα να πολεμήσει πραγματικά με το παιδί και τον έφηβο»;
    έχει στιγμές που νιώθω ψιλοπαγιδευμένη.
    που, ενω μεγαλώνω, προτιμώ να μείνω μικρή.
    μεγαλώνοντας αναλαμβάνεις ευθύνες και προβλήματα ενηλίκων and this sucks.

  3. Τότε κρατάμε μόνο το στίχο «And so happy Xmas, we hope you have fun, the near and the dear one. the old and the young…

    Καλά Χριστούγεννα να έχεις!

  4. Renata Joyeux Noel cherie!

    Unshaved bastard, να πω τώρα ότι έχεις άδικο, ψέμα θα πω… Have yourself a merry little christmas…

    Πράσινη νεράιδα, είπαμε, οι εικόνες γίνονται ένα. Στο χέρι σου είναι να μη χάσεις τη μικρή πράσινη νεράιδα που κρύβεις μέσα σου. Καλά Χριστούγεννα!

    Απελευθερωμένο αγόρι, επίσης καλέ μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: