Scraps 10

11Φεβ.09

  • I am a bad blogger… Ενώ σκέφτομαι, well, that’s a nice thing to write about στο blog,  καμιά εικοσαριά φορές την ημέρα, δεν το γράφω ποτέ γιατί υπάρχουν πάντα τόσα άλλα πράγματα να κάνω… Well, at least my life isn’t empty…
  • Έγραψα ποτέ πως ξεκίνησα να γράφω στο blog? Μάλλον όχι. Well, the person to blame for me getting a blog, is Urban Tulip.
  • Έμεινα πίσω στο Grey’s Anatomy και το Private Practice. Βλέποντας χθες δυο επεισόδια, oh god, I had forgotten how funny that show can be… (μιλώ  για το grey’s. private practise wasn’t funny)
  • Γράφω πάλι, για το CEDAW, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη «συναίνεση σε γάμο». Το κεφάλι μου γυρίζει γιατί προσπαθώ να κρατώ την προσωπική μου άποψη μακριά από αυτά που γράφω. Αλλά, το ξέρεις, θα σκάσω αν δεν πω την άποψη μου… Οπότε αν δεις στο blog κάτι που μοιάζει με φεμινιστική προκύρηξη, να ξέρεις ότι βγήκε στην επιφάνεια η Simone de Beauvoir που κρύβω μέσα μου.
  • Κι αφού την ανέφερα, θέλω να δηλώσω πως κατάφερα επιτέλους να τελειώσω το Δεύτερο Φύλο. Υπάρχουν πολλά σημεία στα οποία διαφωνώ μαζί της (ναι, έχω το θράσος να λέω ότι διαφωνώ με την de Beauvoir. και με τον Satre διαφωνώ σε πολλά, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης), υπάρχουν άλλα στα οποία ταυτίζομαι απόλυτα, αλλά κυρίως, ενώ το διάβαζα, απλά ένιωθα θαυμασμό, γι’ αυτή τη γυναίκα και τις ιδέες της. 
  • «And I just wanted to tell a friend that it’s not too bad. : ) » Την Κυριακή έγραψα μια κάρτα, που την έστειλα τη Δευτέρα. Εκεί έγραφα για το χιόνι, τη ρουτίνα και το ότι μεγαλώνουμε. Την ίδια μέρα, σε μια άλλη πόλη ο παραλήπτης της κάρτας έγραφε μια καρτ-ποστάλ, για το χιόνι, τη ρουτίνα και μια επίσκεψη που μου χρωστά. Σήμερα το πρωί, παραλάβαμε ο ένας την κάρτα του άλλου.
  • Τη συνταγή για τη ψαρόσουπα δεν τη βάζω, όχι επειδή δεν πέτυχε (μια χαρά πέτυχε) αλλά επειδή δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολο θα μου ήταν να τη γράψω. Είμαι πολύ χύμα κι ό,τι μου καπνίσει στην κουζίνα κι όσο τρώγονται αυτά που φτιάχνω δεν με βλέπω να αλλάζω, οπότε δεν κάνω εγώ για να γράφω συνταγές… Sorry…
  • Λατρεύω τα surprise parties, αν και είμαι άνθρωπος που μισεί τις εκπλήξεις. Λατρεύω τα surpirse parties όμως για εκείνο το βλέμμα έκπληξης/τρόπου/συνειδητοποίησης στο πρόσωπο εκείνου που γιορτάζει. Priceless…
  • Having said that, να το βάλω κι εδώ γιατί ποτέ δεν ξέρεις, αν μου κάνει κάποιος surprise party, μα το θεό, θα τον αποκεφαλίσω. Ακούς Αχιλλέα;
  • Τώρα που είπα «Αχιλλέα», υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να τον φιλοξενήσω για λίγο τον Μάιο. Μακάρι…
  • Φιλοξενεία… Αυτή τη βδομάδα, στο μικρό σπίτι στη μέση του πουθενά, έχουμε επισκέψεις. Αυτό για μένα είτε σημαίνει περισσότερος χρόνος μόνη μου ή καθόλου χρόνος μόνη μου. Νομίζω ότι θα πάει 50-50. Ελάχιστος μέχρι την Παρασκευή, περισσότερος το Σαββατοκυριακό.
  • Εψές τη νύχτα εσιόνιζε, Λούλλα μου, Μαρούλλα μου… Ok, (προ)ψες τη νύχτα εσιόνιζε, Λούλλα μου, Μαρούλλα μου και παρολίγο να παγώσουν οι σωλήνες μας cuz this is Middlands bady, it’s not supposed to be snowing (almost)non-stop for a week…
  • Et maintenant, il crachine… (ελληνικά: και τώρα «φτύνει».)
  • Ταιριάζει με τον καιρο. Δυο παλτά.
  • Τέλειο τραγoύδι για ξεσκόνισμα/ μαγείρεμα/ γυμναστήριο: I wish I was a punk rocker. I don’t really wish that, I mean, have you seen 70s fashion? Huge no, no…
  • Women’s most common sexual fantasy is «forced sex» (but definitely not rape) while men’s most common sexual fantasy is «being subjugated by a powerful woman». (according to this article by Time Magazine. It was published in 1980. Things haven’t changed much since then I just can’t find the recent article I was reading about it.)
  • Τι μας λέει το πιο πάνω; 
  • Αρκετά για σήμερα. Έχουμε και δουλειές…
Advertisements


5 Responses to “Scraps 10”

  1. για το Νο 1, έχω το ίδιο πρόβλημα.

    Αν δεν είχα κλείσει κάτι άλλο για το Μάιο, θα σε επισκεπτόμουν τότε, από αγνή και καθαρή περιέργεια, να δω αν θα έπεφτα στη γοητεία του!

  2. Εστεναχώρησες με λίο! Έν πειράζει όμως..
    Εχτές αποφάσισα μαζί με το LEFTY να φτιάξουμε ψαρόσουπα! Έν είμαι σιγουρος αν την εκάμαμε σωστά! Αλλά μια χαρά την εφάμε!

    Εβράσαμε χόρτα (σέλινο, καρότο, κρεμύδι και ντομάτα), μαζί με ρύζι και πατάτα μπαχαρικά και λάδι..!
    Εκαμαμε ψάρι στο steamer (low fat ταχα), και το βάλαμε για κανένα τέταρτο στην σούπα στο τέλος.
    Σερβίρεται με λεμόνι και αλάτι!

    Τι νομίζεις?
    επίσης βρήκα μια στο hungry.gr αλλά ήθελε διαδικασία! 😛

  3. forced sex is boring..
    pistefkw en alla pou mas aresoun pio poly kai drepoumaste na ta poume.

    kai geniko sxolio:nmzw epirease se to vivlio pou diavases…!

  4. ναι η Σιμόν έχει ενδιαφέρον κι ο Σαρτρ, αλλά απλά έζησαν σε μια άλλη εποχή, κι έτσι έγιναν μαοϊκοί, όπως σήμερα γινόμαστε αντιεξουσιαστές ή ερμαφρόδιτοι ή απλά δυνητικά μετα-αρχεία

  5. Κροτούλα, μεταξύ μας, υπάρχει μια πολύ μεγάλη πιθανότητα, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στο νησί, να εγκατασταθώ μόνιμα στην εδώ περιοχή. Οπότε, δεν υπάρχει λόγος να βιαστείς να με επισκεφθείς. Σε τρία χρόνια υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να έχω δικό μου σπίτι εδώ. Και τον Αχιλλέα, σε κάποια φάση θα τον γνωρίσεις, δεν την γλυτώνει!

    Απελευθερωμένε, η ψαρόσουπα σας sounds pretty good. Εν συντομία το τι κάνω εγώ, (διότι δεν μπορώ να στεναχωρώ τους αναγνώστες μου!) : Αγοράζω το fish pie mix από το tesco, που έχει salmon, cod and smoked herring Κόβω μανιτάρια, κρεμμύδι, φρέσκο κρεμμυδάκι, δύο καρότα στον τρίφτη, ξύσμα λεμονιού, δυο κουταλιές ξύδι, λίγο garlic infused oil μέσα στην κατσαρόλα με τα λαχανικά, αφήνεις για κανένα δεκάλεπτο, σκεπασμένα σε ψηλή φωτιά, ανακατεύεις μια-δυο φορές. Προσθέτεις το ψάρι, ψιλοκομμένο αφήνεις για ακόμα κανένα δεκάλεπτο στη σκεπασμένη κατσαρόλα. Τέλος, μισό φλυντζάνι mug ρύζι, ανακατεύεις και προσθέτεις τρία φλυντζάνια mug νερό. Σε δέκα λεπτά προσθέτεις, αλάτι, λεμόνι, πιπέρι όπως το θέλεις, αφήνεις ακόμα πέντε λεπτά και είναι έτοιμη για σερβίρισμα. Enjoy with white wine. Νομίζω είναι αρκετά απλή, αν θέλεις μπορείς να προσθέσεις ένα ζωμό ψαριού ή λαχανικών.

    Πράσινη νεράιδα, do you care to elaborate on that? Το βιβλίο με επηρέασε όταν άρχισα να το διαβάζω στα δεκαέξι μου, μέχρι σήμερα που το τελείωσα, έχω διαβάσει πολύ πιο «άγρια» και σκληρά φεμινιστικά κείμενα. Η πένα της Σιμόν είναι πολύ soft σε σχέση με άλλη πράγματα που έχω διαβάσει. Having said that, I ‘m not the kind of feminist that hates men. Quite the contrary, if I may say so.

    Μάρκο the gnostic, welcome! Ναι, σίγουρα και η Σιμόν και ο Σαρτρ ήταν άνθρωποι της εποχής τους, όπως είμαστε όλοι άνθρωποι της εποχής μας. Αρκετές ιδέες τους όμως είναι διαχρονικές, γι’ αυτό είναι η Σιμόν κι ο Σαρτρ, κι όχι κάποιοι ανώνυμοι καθηγητές της Σορβόνης.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: