Σαν δυο γάτες παρέα

20Φεβ.09

Η ζωή καρδιά μου είναι ένας συνεχής αγώνας. Μια διαδικασία, μια συνεχής αλλαγή, ένας δρόμος που πάει μπροστά. Kι εφηβεία είναι ένα ταξίδι. Μια διαδικασία για να βρεις ποια πραγματικά είσαι. Εσύ. Όχι η κόρη της μητέρας σου. 

Με φοβίζει αυτή η εμπιστοσύνη που μου δείχνεις. Είναι μεγάλη ευθύνη να έρχεσαι σε μένα να σου πω τι να κάνεις. Με φοβίζει γιατί αμφιβάλλω αν είμαι έτοιμη να σου δώσω τις σωστές συμβουλές, να σε καθοδηγήσω. Εδώ δεν ξέρω σε ποιο δρόμο βρίσκομαι εγώ, θα βοηθήσω κι άλλους;

Δεν μου αρέσει η ευθύνη. Όχι, λάθος. Για τις πράξεις μου δεν έχω κανένα πρόβλημα να αναλάβω την ευθύνη. Για τις πράξεις άλλων, για τις αποφάσεις τους, για το πως αλλάζουν, πως διαμορφώνονται, γι’ αυτό δε θέλω να έχω καμία ευθύνη. Αν και το ξέρω ότι εσύ θα επηρεαστείς πολύ από μένα. Η Ι. λέει ότι αυτό είναι καλό. Ότι θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος, θα δεις κι άλλα πράγματα, θα ανοίξει η σκέψη σου. Εγώ δεν ξέρω. Δε θέλω να γίνεις σαν εμένα. Όχι ότι δεν μου αρέσει το ποια είμαι, το αντίθετο, καλώς ή κακώς τη λατρεύω την κυρία που βλέπω στον καθρέφτη μου. 

Έχει όμως πολλά κακά. Κι εσύ θα μπορούσες να γίνεις πολύ, πάρα πολύ καλύτερη απ’ εκείνην. 

Ξέρεις, γι’ αυτό δε θέλω να κάνω παιδιά. Δε θέλω να είμαι υπεύθυνη για κανενός τα ψυχολογικά, τις ανασφάλειες, τη δυστυχία. Γι’ αυτό, και για έναν ακόμα εγωιστικό λόγο. Για να μη χάσω την κυρία στον καθρέφτη. Να μην αρχίσω να ζω μέσα από τις ζωές των άλλων. Με ξέρω καλά, αυτό είναι ένας πραγματικός κίνδυνος. Το βλέπω όταν σου μιλάω. Από τη μια θέλω να διορθώσω τα δικά μου λάθη κι αφού δεν μπορώ σε προειδοποιώ να μην κάνεις κι εσύ τα ίδια, αν και είναι ανέφικτο να ελπίζω πως δε θα κάνεις λάθη. Κι από την άλλη, σκέφτομαι πως ό,τι έχω κάνει, η κάθε σκέψη, η κάθε πράξη, ακόμα κι αυτά που δε θέλω να θυμάμαι, αυτά με έχουν κάνει την κυρία του καθρέφτη.

Την βλέπω απέναντί μου να πληκτρολογεί σκεφτική και κουρασμένη, τυλιγμένη στη ροδακινιά ρόμπα, με μαύρους κύκλους, χθες δεν ήταν καλή νύχτα, να ανοιγοκλείνει νευρικά το συρτάρι και να σκέφτεται πως θέλει τσιγάρο. Άλλο λάθος, που δεν το νιώθει λάθος – κι αυτό είναι χειρότερο, αλλά τουλάχιστο εσύ σίγουρα δε θα κάνεις. 

Μου θύμισες τον Μαχαιρίτσα απόψε, το λάτρευες εκείνο το τραγούδι, το ακούγαμε στο αυτοκίνητο ξανά και ξανά και ξανά. Σ’ εμένα άρεσε το άλλο, παράξενο, και τα δυο αναφέρουν γάτες. Σ’ αρέσουν οι γάτες; Δεν ξέρω. Για μένα το ξέρεις, τις λατρεύω. Κι απόψε νιώθω σαν γάτα. Θέλω να βγω να τεντωθώ στον φράχτη.

Και θέλω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα.

Advertisements


No Responses Yet to “Σαν δυο γάτες παρέα”

  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: