Scraps 19 – It’s good to be back

13Μάι.09
plates
  • To internet τις τελευταίες μέρες μας κάνει παιχνίδια, μια μέσα, μια έξω, μια γύρω-γύρω μας πάει. Κατά τα άλλα, είναι πολύ ωραίο να διαβάζεις τα mail σου στο κρεβάτι. 
  • Γενικά, την προηγούμενη βδομάδα δεν ήθελα να αφήνω το κρεβάτι μου με τίποτα. Από την Παρασκευή κι ύστερα, με έπιασε ένα πράγμα και ξυπνάω με τα κοκόρια. Στις έξι ώρες ύπνου, ντίνγκ! Ανοίγω τα μάτια μου ότι ώρα κι αν είναι… Και μετά αναρωτιέμαι γιατί νυστάζω από τις δέκα…
  • Λίγα λόγια για τον καιρό. Είναι αλλοπρόσαλος. Το πρωί/μεσημεράκι/νωρίς το απόγευμα είναι ωραίος, ηλιόλουστος, μούρλια και μετά τον πιάνει ένα πράγμα ξαφνικά και συννεφιάζει/κρυαδίζει και το βραδάκι όταν διαβάζω χρειάζομαι και την κουβερτούλα μου…
  • It’s amazing how much I love vintage things. Είτε είναι «hand me downs» από φίλους και συγγενείς (η καλύτερη μορφή ανακύκλωσης), είτε πράγματα που αγοράζω, I get all happy and jolly around them. Όσο κι αν προσπαθώ να το αναλύσω δεν βρίσκω κάτι πίσω του. Καλό αυτό, ε;
  •  Έχω ένα ζευγάρι πολύ χαριτωμένες μπαλαρίνες, που τις φοράω αυτή την εποχή (στην Κύπρο θα της έλεγα «φθινοπωρινές», εδώ τις φοράω τώρα, που δεν βρέχει -φτου, φτου, φτου μην το ματιάξω), οι οποίες όμως μου την έκαναν τη ζημιά. Τις φόρεσα την Παρασκευή για 2 ώρες, να πάω πανεπιστήμιο, τράπεζα και πίσω. Με έκοψε το δεξί παπούτσι, έκανε μια φουσκάλα να!, έσπασε, κι έχω πληγή στο size του ενός cent του κυπριακού. Τα θυμάστε τα cent τα κυπριακά; (Όσοι τα έχετε δει βέβαια…)
  • When we first moved into this house I bought posters for our walls. Well, mostly for my walls, but I also bought posters for the living room and the doors (including the bathroon and spare room door). I had bought a wonderful poster that said «L’Instant Taittinger«. «Taittinger» didn’t ring a bell, not in english, not in french, not in spanish or italian. But me being my forgetful self, I never actually googled it to see what it meant. I just put it on my wall, next to my «happy moments» collage and the schedule for the student cinema showings and I’ve being looking at it every day since. Today I actually discovered that «Taittinger» is a brand of champagne. I’m going to buy one of those when I get my first promotion. Or whatever… I’m getting one of those…
  • Δεν ξέρω αν είναι έλλειψη παιδείας, ή σεβασμού, ή τι στο καλό είναι αλλά με ενόχλησε. Πολύ. Μου το έστειλε η Κροτ, το δημοσίευσα με παλαιότερη ημερομηνία στο blog για να το διαβάσουν κι όσοι δεν το έχουν δει. Uncroyable, non?
  • Μια από τις κολλητές μου, μου είπες πως της θυμίζω τη θεία Καραμέλα από τα Υπέροχα Πλάσματα. Και ερωτώ: Είναι καλό τώρα αυτό; Εγώ θα έπρεπε να χαρώ ή να την κοιτάξω παράξενα;
  • Διαβάζω radical feminism και θέλω να κάψω τα βιβλία… Υποφέρω η γυναίκα…  Αλλά ωφείλω να ομολογήσω, ότι όσο κι αν διαφωνώ με τις απόψεις της, η Andrea Dworkin έκανε πολλά για τις γυναίκες και το δεύτερο κύμμα φεμινισμού είναι εξίσου σημαντικό με το πρώτο και το τρίτο.
  • Κι έτσι για να κάνουμε μια μικρή επανάληψη που σίγουρα δεν περιλαμβάνει ούτε καν το essence του κάθε κύματος: Το πρώτο κύμα φεμινισμού είναι αυτό που πρότεινε την radical ιδέα πως μια γυνάικα μπορεί να σκεφτεί και μόνη της κι έχει δικαίωμα να ψηφίζει. Το δεύτερο είναι αυτό που πρότεινε τη radical ιδέα πως μια γυναίκα μπορεί να προσφέρει εξίσου με έναν άντρα άρα πρέπει να αμοίβεται ανάλογα. Το τρίτο κύμα είναι αυτό που προτείνει τη radical ιδέα ότι μια γυναίκα μπορεί να πάρει τις δικές της απόφάσεις και να κάνει τις δικές της επιλογές κι έχει το δικαίωμα αυτές οι επιλογές της να γίνονται σεβαστές, κι από το κράτος και από την κοινωνία. 
  • Την Κυριακή του Πάσχα είχα ένα εξαίσιο debate με τον θείο μου (όχι τον Αχιλλέα, ο Αχιλλέας δούλευε. Αν ήταν εκεί θα το απολάμβανε το debate μου και θα με στήριζε), για τη θέση της γυναίκας στη ορθόδοξη εκκλησία. Δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει ξανά, αλλά στην οικογένεια της μητέρας μου έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με την εκκλησία, και πηγαίνοντας πίσω στο γενεαλογικό της δέντρο, βρίσκεις ότι πάντα κάπου υπάρχει ένας ιερωμένος συγγενής (παππούς, αδελφός παππού, θείος, ξάδερφος whatever) μέχρι 5 γενιές πίσω (τόσο μπορούμε να πάμε, πιο πίσω δε βρίσκεις αρχεία εύκολα). Κάτι είχε πει ο θείος μου για τη γυναίκα στο μουσουλμανικό κόσμο (ένα θέμα για το οποίο εγώ είχα κάνει έρευνα στο παρελθόν και ξέρω αρκετά πράγματα) κάτι του απάντησα κι εγώ ότι και στο χριστιανικό κόσμο βρίσκεις oppression, δεν είναι ανάγκη να ψάχνεις στον μουσουλμανικό κόσμο. Και πάνω που αναφέραμε διάφορα ξαφνικά μου πετάει: Έχεις διαβάσει το DaVinci Code, δεν είναι; «Τι σχέση έχει αυτό;», ρωτάω η γυναίκα. «Φαίνεται.» μου λέει και σηκώνεται και φεύγει. Συγγνώμη δηλαδή, έχω περάσει τα τελευταία δυο χρόνια της ζωής μου διαβάζοντας Carol Smart, Ellen Willis, Catharine MacKinnon και Andrea Dworkin, ο Κώδικας Ντα Βίντσι με βοήθησε να διαμορφώσω άποψη;
  • Ανακάλυψα το «Dafonts» και παίζω με τα fonts στη Word. Μέχρι και τον γραφικό χαρακτήρα της Jane Austen έχει!
  • Διάβαζα το κείμενο της Cake για την κυπριακή διάλεκτο και θυμήθηκα τότε που έκανα γαλλικά A level και η καθηγήτρια προσπαθούσε να μας εξηγήσει τι είναι το «καππακλί» (από το καπάκι και το κλικ, βεβαίως, βεβαίως!). Ωραίες εποχές…
Advertisements


8 Responses to “Scraps 19 – It’s good to be back”

  1. τελικά,τι σχέση έχει to davinci code?!

    • Έχει σχέση με τη θέση της γυναίκας και τη θρησκεία, αφού βασικά παρουσιάζει τη Μαρία Μαγδαληνή ως τη θηλυκή θεότητα. It was an ill-mannerred maneuver on behalf of my uncle to illustrate that my arguments were based on unreliable sources before dropping the subject. I wasn’t happy.

      • 3 losy

        oxi mono afto alla an thimamai kala elege pos i ekklisia prospathouse apo ta palia na katasteilei tin ginaikeia dinami epeidi tin fovotan… kai dinei paradeigmata poso simantiki itan i ginaika stin koinonia prin ton xristianismo kai meta…

  2. 1. τον ίδιο σκατόκαιρο έχουμε!
    2. το ίδιο πράμα έπαθα με τις καινούριες μου μπαλαρίνες!
    3. κι εμένα μου αρέσουν τα vintage πολύ!
    4. φανταστικό το κειμενάκι για τα κυπριακά. Συμφωνώ απόλυτα πως μπορεί κανείς να μιλά κυπριακά, χωρίς να είναι χωριάτικα! (έχω παραδείγματα!)
    5. καλά, βλαμμένος είναι ο θείος σου; Σόρρυ κιόλας που σου βρίζω το σόι, αλλά θεωρώ απαράδεκτο να βρίσκεις ένα τόσο ανόητο επιχείρημα για να υπονομεύσεις την άποψη του άλλου, υποβιβάζοντας και το συνομιλητή σου και το επίπεδο της κουβέντας. Μόνο και μόνο επειδή δεν έχεις τελικά τη γνώση και τα επιχειρήματα για να τον αντικρούσεις.
    Και συμβαίνει συχνά με συγγενείς μεγαλύτερους σε ηλικία προς τους μικρότερους. Είναι εξοργιστικό!
    [Δώστου να διαβάσει καμιά σοβαρή μελέτη να ξεστραβωθεί! Αν και, και μόνο το γεγονός ότι δεν επιτρέπουν στις γυναίκες να μπουν στην εκκλησία, όταν έχουν περίοδο είναι αρκετό για μένα. Για να μη μιλήσω για το γεγονός ότι επιβάλλουν ειδική αμφίεση μόνο στις γυναίκες -όπως και οι μουσουλμάνοι τελικά. Μα, έλεος!].

  3. emena mou aresoun ta xoriatika kipriaka!!!!

  4. 6 Marl3n

    It’s good to have you back :P!

  5. Αυτόν του σογιού σου, δεν περνά κάνας παλιατζής να τον δώσετε, να μην σας πιάνει τζάμπα τον χώρο? 😛

    Όσο για το σχόλιο περί θείας Καραμέλας, σκέψου και κράτα τα καλύτερα στοιχεία του χαρακτήρα : αντισυμβατική, ελεύθερο πνεύμα, εξαιρετικά αγαπητή, επίμονη, ακατάβλητη… 😉

    Μας έλειψαν τα σκόρπια σου. 😀

  6. losy, ναι το βιβλίο έπαιρνε ένα πραγματάκι κι έκανε διατριβή… Όχι ότι είχε άδικο ο Brown στο ότι η γυναίκα καταπιέζεται ανά τους αιώνες και ότι όλες μας πληρώνουμε εκείνη τη μικρή περίοδο μητριαρχίας που δεν ξέρουμε κι αν όντως υπήρξε κάποτε αλλά εντάξει… Της ευρύτερης κοινωνίας είναι το πρόβλημα και μεταφέρεται μέσω τη θρησκείας… Φαύλος κύκλος…

    Κροτ, ο θείος μου είναι ένας πολύ διαβασμένος άνθρωπος κι ένας εξαιρετικός ρήτορας. Έχω πολλά να μάθω απ’ εκείνον. Είναι όμως κι ένας πεισματάρης, αγύριστο κεφάλι (ίδιος η μάνα μου) που αν διαφωνείς μαζί του κάνει ό,τι μπορεί για να σε αποδείξει λάθος. Και χρησιμοποιεί τα πάντα για να το κάνει αυτό… Παίζει βρώμικα, μ’ εκνευρίζει και τσακώνεται συχνά με τον Αχιλλέα…

    Πράσινη νεράιδα, τι να σου πω τώρα… Κοίτα, δεν με ενοχλούσε όταν μιλούσε βαριά κυπριακά η πρόγιαγιά μου (θεός μακαρίσει την) που ήταν 85 χρονών γυνάικα κι αυτή ήταν η γλώσσα της. Όταν όμως άνθρωποι χρησιμοποιούν την κυπριακή για να σοκάρουν/τραβήξουν την προσοχή/κάνουν πλάκα με ενοχλεί. Το βρίσκω κακόγουστο και vulgaire…

    Μάρλεν ευχαριστώ. It’s good to be back.

    Ρενάτα μου, διάβασε τι γράφω πιο πάνω στην Κροτ. Όσο για τον παλιατζή, χμ, θα στεναχωρήσουμε τη γιαγιάκα βρε, να δώσουμε το γιο της… Και για την Καραμέλα, όσο το σκέφτομαι, τόσο μ’ αρέσει… Βρε λες σε καμιά πενηνταριά χρόνια να έχω γκέι τριανταπεντάρη ανιψιό να με παίρνει για καφέδες;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: