Σβούρα

26Οκτ.09

svoura

I know, it’s been a while…

Το θέμα με τις σχέσεις -οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές- είναι ότι δεν έχουν μόνο δυο παραμέτρους, να τις βάλεις σε μια σειρά, να τα ζυγίσεις τα πράγματα, να αποφασίσεις. Όσο κι αν προσπαθώ να δω τη ζωή μου -κι αυτές των γύρω μου- αντικειμενικά, με λογική, πάντα μπαίνει στη μέση το συναίσθημα και μου χαλάει τη σούμα.

Δύσκολες οι αποφάσεις. Και πολλές οι επιλογές. Σε όλα.

Εγώ προσπαθώ να δω που πάει η ζωή μου, τι θα κάνω έτσι καιρό του χρόνου στα επαγγελματικά μου, ενώ γύρω μου καίγεται ο κόσμος. Κι ενώ εγώ νιώθω πως πνίγομαι στη λίμνη -σαν τη κυρά Φροσύνη ένα πράγμα- βλέπω πως τελικά όλοι γύρω μου στην ίδια κατάσταση βρίσκονται. Να τους πνίγουν άλλα πράγματα, άλλες καταστάσεις, πάντα όμως μια μπότα να σε σπρώχνει κάτω…

Χθες ο καιρός ήταν καταπληκτικός, βγήκε ο ήλιος, βγήκαν και τα σαλιγκάρια απ’ τις τρύπες τους κι έκαναν πικ-νικ στο γρασίδι. Βγήκα κι εγώ κι αγόρασα λουλούδια. Και χαμογέλασα.

Κι αργότερα, εμπνεύστηκα από μια συζήτηση που είχα κι άρχισα να γράφω κάτι άλλο, μικρό διήγημα; Μικρή σκηνή; Δεν ξέρω, θα δω… Φυσικά, πάλι δεν έχω χρόνο να γράψω, όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν και φεύγουν πριν καλα-καλά το καταλάβω. Είμαι ήδη εδώ ένα μήνα, κι όμως δεν το νιώθω, σαν να κύλησαν σαν νερό από πάνω μου οι μέρες και δεν τις ένιωσα.

Ξέρω πως τις τελευταίες πέντε πάντως, ο μόνος λόγος που στέκομαι στα πόδια μου είναι τα χάπια. Αποσυμφορητικά, βιταμίνες, ταμπλέτες για το λαιμό και μετά βαλεριάνα. Φαρυγγίτιδα που το γύρισε σε γρίπη που ήταν τελικά PMS που κατέληξε σε περίοδο. Το μόνο καλό, ήμουν πολύ χάλια για να έχω νεύρα, γλύτωσαν οι γύρω μου.

Μήπως φταίνε τα φεγγάρια;

Νιώθω πως γυρίζω σαν σβούρα γύρω από τον άξονά μου και στο τέλος το μόνο που καταφέρνω είναι να ζαλίζομαι.

υγ: και θέλω να δηλώσω, πως αυτές οι ταμπλέτες βιταμίνης C που τις διαλύεις στο νερό κι αφρίζουν έχουν απαίσια γεύση. eekk…

Advertisements


3 Responses to “Σβούρα”

  1. Ζόρικοθα ΄ναι για λίγο, αλλά θα σταθεροποιηθείς. Θα το βρεις το επίπεδο αναφοράς σου! 😉 Φιλιάά

  2. προσοχή στα μικρόβια παντός είδους και μη χαπακώνεσαι πολύ, δεν κάνει!

    περαστικά!

  3. Επιτέλους γύρισες ! Εστω και μισοζαλισμένη… Εστω και λίγο απαισιόδοξη, λίγο … μαύρη…
    Πάντα καλή μου στη σκέψη πως δεν έχουμε καινούργια παπούτσια ας σκεφτούμε και ότι κάπου υπάρχει και κάποιος που δεν έχει ποδια…
    ….
    Για σκέψου αλήθεια τι θα ήσουν χωρίς συναισθήματα. Αν δεν ένοιωθες τίποτα στο άρωμα ενός λουλουδιού, στην απαλότητα ενός χαδιού, στην ανατριχίλα ενός φιλιού, στη ζεστασια μιας αγκαλιάς… Για σκέψου…
    …..
    Να το γράψεις το βιβλιο που ξεκίνησες. Αξίζει τον κόπο. Χιλιάκις σου έχω πει ότι εισαι «γερή ΠΕΝΑ»…
    ….
    Μεγαλειοτάτη, μη σε ξαναχάσουμε. Αδραξε το όνειρό σου και φύγε μπροστά. Αυτό αξίζεις.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: