Archive for the ‘Άνοιξη’ Category

Angel from Montgomery

17Μαρ.10

It’s been a while since I last wrote something here. I can’t eve remember what my last post was about and I can’t really be bothered to look it up. Time seems to pass without my consent and I don’t even realise how long it’s been until suddenly it’s «the end» or «a beginning» and […]


Balloons

22Μάι.09

Πάντα ήθελα να αφήσω ένα μπαλόνι και να το κοιτάζω να απομακρύνεται. Η στιγμή μοιάζει εξαιρετικάκινηματογραφική – ίσως επειδή είναι κινηματογραφική. Κάθε φορά που βλέπω μπαλόνι αυτό σκέφτομαι… Και μετά θυμάμαι ότι τα μπαλόνια καταλήγουν στη θάλασσα και πνίγουν χελώνες.    (Μόνο «microblogging» μέχρι να τελειώσουν οι εξετάσεις, i.e. μέχρι τις 17 του Ιούνη. Άρα, […]


Για σένα, τι είναι ελευθερία;


Όλα καλά

11Μάι.09

Όλα καλά κι όλα ωραία. Απλά, τρέχω σαν το Βέγγο κι όταν δεν τρέχω, διαβάζω τα emails μου στο κρεβάτι (I heart my new iPhone – thanks grandad!)  και προσπαθώ να θυμηθώ πως θέλω να αγοράσω γάλα γιατί άνοιξε ο καιρός και θέλω να φτιάχνω φραπέ στα bubbly ποτήρια που αγοράσαμε, με πάγο σε σχήμα […]


Όταν ήμουν μικρή, η γιαγιά μου μου έλεγε ότι οι παπαρούνες ήταν λευκές ανεμώνες που βάφτηκαν κόκκινες με το αίμα του Χριστού.  Αργότερα, μεγαλώνοντας και διαβάζοντας διάφορα, άκουσα ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Το ότι το όπιο παράγεται από μια ποικιλία παπαρούνας το αφήνω ασχολίαστο.  Σήμερα, πονάει η μέση μου γιατί φτιάξαμε […]


Deadline. Αύριο. Στην πραγματικότητα, την άλλη Δεύτερα. Το πακέτο πρέπει να φύγει αύριο όμως.  Τρεις. Εφτά χιλιάδες λέξεις. Εφτά χιλιάδες τρόποι to bullshit your way through law school. Θα μπορούσα – και θα γράψω – τουλάχιστο άλλες πενήντα χιλιάδες μέχρι να ξεμπερδέψω.  Αν μετρήσω τα άλλα που γράφω, οι δυόμιση χιλιάδες φαίνονται αστείες. Θα μπορούσα […]


Σε συνάντησα απόψε, για ένα καφέ, να τα πούμε. Γιατί σ’ αρέσει να σου λέμε για τα καινούρια μας. Σ’ αρέσει ν’ ακούς τι κάνουμε τώρα, στην άλλη πλευρά. Είσαι ιδιόρρυθμος άνθρωπος, αλλά εγώ πάντα σε συμπαθούσα. Ίσως γιατί κι εγώ ιδιόρρυθμη και παράξενη είμαι, κι ας το παίζω νορμάλ… Και μιλήσαμε. Για πολλά και […]