Archive for the ‘Φλόγες Μακρινές μου’ Category

Ιnadequate

29Νοέ.07

  Από τότε που γύρισα, ένιωθα δυνατή. Σαν να με είχε γεμίσει το Αθάνατο Φως. Σαν να ήμουν η ίδια Αθάνατο Φως. Ένιωθα πως δεν έχω πια όρια. Πως μπορώ να κάνω τα πάντα. Πως όλα είναι εφικτά. Όλα εκτός από εκείνο που θέλω πιο πολύ, εκείνο που έχω ποθήσει τόσο, εκείνο που δεν μετάνιωσα ποτέ. Αλλά τέτοιες σκέψεις […]


Enchanted

17Μάι.07

  Άφησε πίσω της το ξέφωτο. Ήθελε να χωθεί όσο πιο βαθιά μέσα στο δάσος γινόταν. Στ’ αυτιά της, οι φωνές της Μάνας, των Αδελφών της, πρόσεχε, πρόσεχε, μην απομακρύνεσαι, μην εξαφανίζεσαι μόνη σου ! Φωνές ανάκατες, όταν δεν τους έδινε προσοχή, μπορούσε να παρασυρθεί και να τις πάρει για τραγούδια. Τραγούδια μελωδικά, τραγούδια που […]


 Ήμουν ξαπλωμένη σε ένα λιβάδι με κόκκινα λουλούδια. Ένα ολόκληρο λιβάδι σπαρμένο με κόκκινα λουλούδια, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, κατακόκκινα, σαν αίμα… Περίμενα, κάτι περίμενα, δεν ήξερα τι, ήξερα μόνο πως σαν έρθει θα το αναγνωρίσω, ακόμα κι αν δεν το είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου. Περίμενα… Ώρες… Μέρες… Εβδομάδες… Μήνες… Χρόνια… […]