Archive for the ‘Ma vie est grise’ Category

Angel from Montgomery

17Μαρ.10

It’s been a while since I last wrote something here. I can’t eve remember what my last post was about and I can’t really be bothered to look it up. Time seems to pass without my consent and I don’t even realise how long it’s been until suddenly it’s «the end» or «a beginning» and […]


Dusting

15Απρ.09

Θέλω να στραγγαλίσω την μάνα μου. Κατάφερε να πάθει τενοντίτιδα πασχαλιάτικα και ως καλή κόρη (ποιος ήρθε?) καλούμε να βοηθήσω. Με μεγάλη μου χαρά. Το πρόβλημα είναι πως από το πρωί είμαστε στο «Darling κάνε εκείνο και darling κάνε ετούτο».  Δεν έχει scraps αυτή τη βδομάδα, έχω τα νεύρα μου. Στα σχόλια θα απαντήσω μετά […]


Deadline. Αύριο. Στην πραγματικότητα, την άλλη Δεύτερα. Το πακέτο πρέπει να φύγει αύριο όμως.  Τρεις. Εφτά χιλιάδες λέξεις. Εφτά χιλιάδες τρόποι to bullshit your way through law school. Θα μπορούσα – και θα γράψω – τουλάχιστο άλλες πενήντα χιλιάδες μέχρι να ξεμπερδέψω.  Αν μετρήσω τα άλλα που γράφω, οι δυόμιση χιλιάδες φαίνονται αστείες. Θα μπορούσα […]


Procrastination

29Μαρ.09

Apparently, ther is a psychological disorder related to procrastination. And I fit the criteria.  Great. Another maybe.


Ο χρόνος τρέχει κι εγώ δεν προφταίνω να κάνω όσα θέλω. Φταίει νομίζω το ότι ξυπνώ αργά. Οι ρυθμοί εδώ είναι διαφορετικοί απ’ ότι έχω συνηθίσει… Έχω κάθε μέρα μια λίστα με πράγματα που θέλω να κάνω τα οποία τελικά δεν γίνονται. Κι έχω και κόσμο να με ρωτάει αν έκανα το ένα κι αν […]


Υποδοχή

15Μαρ.09

Ποτέ μου δεν συμπάθησα τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Τα βρίσκω κλισέ. Προτιμώ τα λευκά, ή εκείνα τα μπεζ με τις ροζ άκριες. Πάντα έλεγα ότι κάποιος που με ξέρει καλά δε θα μου έφερνε ποτέ κόκκινα τριαντάφυλλα. Τα κόκκινα τριαντάφυλλα όμως είναι τα αγαπημένα της μητέρας μου. Χθες ο μπαμπάς, περνώντας από ένα ανθοπωλείο, αγόρασε δεκαπέντε […]


Η ζωή καρδιά μου είναι ένας συνεχής αγώνας. Μια διαδικασία, μια συνεχής αλλαγή, ένας δρόμος που πάει μπροστά. Kι εφηβεία είναι ένα ταξίδι. Μια διαδικασία για να βρεις ποια πραγματικά είσαι. Εσύ. Όχι η κόρη της μητέρας σου.  Με φοβίζει αυτή η εμπιστοσύνη που μου δείχνεις. Είναι μεγάλη ευθύνη να έρχεσαι σε μένα να σου […]